Διαμόρφωσε Πολλαπλό Μενού Εκκίνησης με επιλογές

Επεξεργάσου ή δημιούργησε ένα μενού εκκίνησης στο οποίο σε αφήνει να διαλέξεις πιο λειτουργικό σύστημα θέλεις να τρέξεις μέσα σε ένα πολλαπλό μενού συστημάτων εκκίνησης, ή να δημιουργήσεις ένα μενού το οποίο σε αφήνει να διαλέξεις μια διαφορετική επιλογή εκκίνησης για το μονό λειτουργικό σου σύστημα αν έχεις μόνο Windows XP εγκατεστημένο.
Αν έχεις εγκαταστήσει ένα άλλο λειτουργικό σύστημα (εκτός από τα Windows XP) στο σύστημά σου, ο υπολογιστής σου εκτελεί ένα πολλαπλό μενού, το οποίο σε αφήνει να διαλέξεις πιο λειτουργικό σύστημα θέλεις να τρέξεις. Το μενού σε αφήνει να επιλέξεις μέσα σε 30 δευτερόλεπτα, και στο μενού σου βγάζει αντίστροφη μέτρηση για το πόσο ακόμα έχεις για να κάνεις την επιλογή των συστημάτων μέσα από το μενού. Μετά από τα 30 δευτερόλεπτα που έχουνε τελειώσει χωρίς την επιλογή σου, αυτόματα κάνει εκκίνηση στο προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα, το οποίο είναι γενικά το τελευταίο σου εγκατεστημένο λειτουργικό σύστημα.
Μπορείς να διαμορφώσεις ένα τέτοιο πολλαπλό μενού και πως μπορεί ένας υπολογιστής να εκκινήσει κάνοντας επεξεργασία το αρχείο boot.ini, είναι ένα αρχείο συστήματος και κρυφό, το οποίο διαχειρίζεται διάφορες επιλογές στην εκκίνηση, όπως πόση ώρα θα κρατάει ανοιχτό το μενού εκκίνησης , ποιο λειτουργικό σύστημα θα είναι προεπιλεγμένο για την εκκίνηση, όταν θέλεις να αλλάξεις την γρήγορη εικόνα εκκίνησης των Windows XP, και παρόμοια χαρακτηριστικά. Όπως θα δεις και αργότερα, θα έχεις την δυνατότητα να δημιουργήσεις διαφορετικές εκδόσεις του ίδιου λειτουργικού σου συστήματος όταν θα έχεις κάποια προβλήματα εκκίνησης των Windows XP και θα ήθελες να εκκινήσεις σε Safe Mode.
Το αρχείο boot.ini είναι ένα απλό αρχείο κειμένου που βρίσκεται στο C:\ . Όπως είπαμε μπορεί να μην το δεις γιατί είναι κρυφό συστήματος αρχείο και δεν θα μπορέσεις να το επεξεργαστείς γιατί είναι read-only αρχείο. Για να το δεις, τρέξε τον Windows Explorer ή «Ο υπολογιστής μου», διάλεξε Εμφάνιση ->Εργαλεία ->Επιλογές Φακέλων ->Εμφάνιση και τσέκαρε την επιλογή "Εμφάνιση Κρυφών Αρχείων και Φακέλων". Για να μπορέσεις να το επεξεργαστείς, πήγαινε τώρα στην διαδρομή C:\ διάλεξε το και πάτα δεξί-κλικ πάνω του, επέλεξε Ιδιότητες, ξε-τσέκαρε το κουτί με το τικ Μόνο-Ανάγνωση, και πάτα κλικ στο Εντάξει.
Πώς να επεξεργαστείς το αρχείο boot.ini

Για να αρχίσεις να το επεξεργάζεσαι το αρχείο, άνοιξέ το με το Σημειωματάριο ή με όποιο άλλο πρόγραμμα κειμένου έχεις. Βλέποντας το αρχείο boot.ini για τον υπολογιστή σου που έχει για παράδειγμα δύο λειτουργικά συστήματα εγκατεστημένα—Windows XP Home Edition and Windows 2000 Professional:

[boot loader]
timeout=30
default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS
[operating systems]
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Microsoft Windows XP Home
Edition" /fastdetect
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)\WINNT="Windows 2000 Professional" /fastdetect

Όπως θα δεις, υπάρχουνε δύο κεφάλαια μέσα στο αρχείο του [boot loader] και [operating systems]. Για να αρχίσεις να αλλάζεις ή να τροποποιείς το μενού εκκίνησης , καλά θα είναι να φτιάξεις ένα backup του αρχείου boot.ini, κάντο αντιγραφή και μετονόμασε του με διαφορετικό όνομα όπως boot.ini.bak. Έτσι ώστε άμα έχεις προβλήματα με την εκκίνηση μέσω από Recovery Console να το επαναφέρεις το παλιό backup σε τωρινό.
Ακολουθώντας τις λεπτομέρειες στο πώς να κάνεις επεξεργασία κάθε σημείο κεφαλαίου του αρχείου:

[boot loader]
Σε αυτό το κεφάλαιο διαχειρίζεται το πως θα εκτελείται η εκκίνηση. Αυτό λέει ποιό λειτουργικό σύστημα θα είναι προεπιλεγμένο και πόση ώρα θέλει ένας χρήστης για να κάνει την επιλογή του συστήματος μέσα από το μενού εκκίνησης, αν το μενού εκκίνησης έχει ενεργοποιηθεί. Η τιμή του timeout είναι σε δευτερόλεπτα, και προσδιορίζει πόση ώρα θα δείχνει το μενού αυτό και περιμένει την επιλογή του χρήστη πριν κάνει την εκκίνηση του προ επιλεγμένου λειτουργικού συστήματος. Άμα θέλεις για παράδειγμα να κρατάει το μενού για 15 δευτερόλεπτα, γράψε 15 για την τιμή του timeout. Χρησιμοποίησε την τιμή 0 αν θέλεις να εκκινεί κατευθείαν το προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα. Άμα θέλεις να μην έχει χρόνο και να περιμένει από τον χρήστη να κάνει την επιλογή του για την εκκίνηση του λειτουργικού συστήματος και να μένει στο μενού εκκίνησης τότε χρησιμοποίησε την τιμή -1. Η default τιμή ορίζει σε ποια καταχώρηση μέσα στο κεφάλαιο [operating system] είναι προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα. Για να αλλάξεις το προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα κάνε επεξεργασία την επιλογή, στο παράδειγμά μου, default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)\WINNT
Έτσι άμα το αλλάξεις όταν κάνεις εκκίνηση του υπολογιστή θα φανεί στο μενού επιλογών για 10 δευτερόλεπτα πριν εκτελεστεί το προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα, και θα είναι αυτή την φορά τα Windows 2000 Professional, όπως παρακάτω φαίνεται το παράδειγμα:

[boot loader]
timeout=10
default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)\WINNT

[operating system]
Αυτός ο τομέας είναι σχετικά με το ποιο λειτουργικό σύστημα είναι ενεργό σε αυτόν τον υπολογιστή, και με αναλυτικές επιλογές εκκινήσεως για τον κάθε ένα. Windows XP χρησιμοποιεί το Αdvanced RISC Computing (ARC) μονοπάτι για να επιλέγει τη συγκεκριμένη τοποθεσία από το boot partition. Στο παράδειγμά μου,το ARC μονοπάτι είναι:
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS
Η πρώτη παράμετρος, η οποία αναγνωρίζει τον disk controller, πρέπει να είναι 0. Η δεύτερη παράμετρος, την παράμετρο του disk , πρέπει να είναι και αυτή 0. Η παράμετρος rdisk ορίζει τον αριθμό των δίσκων πάνω στον controller ο οποίος έχει το boot partition. Οι αρίθμηση αρχίζει από το 0. Έτσι άμα έχεις τρεις σκληρούς δίσκους εγκατεστημένους και στον δεύτερο έχεις το boot partition, η επιλογή του είναι rdisk(1). Η παράμετρος του partition αναγνωρίζει τον αριθμό του partition από το boot partition και η αρίθμηση του αρχίζει με τον αριθμό 1. Το τελευταίο κομμάτι, όπως στο παράδειγμά μου είναι \WINDOWS, ορίζει το μονοπάτι στο φακέλου του εγκατεστημένου λειτουργικού συστήματος.
Στα δεξιά του ARC υπάρχει στο παράδειγμα ="Microsoft Windows XP Home Edition" /fastdetect. Οι λέξεις μέσα στα σχόλια θα φανούν στο μενού εκκίνησης για να μπορούμε να ξεχωρίζουμε και να διαμορφώσουμε όπως θέλουμε εμείς για διευκόλυνση μας αποφεύγετε τους ελληνικούς χαρακτήρες. Ο διακόπτης /fastdetect απενεργοποιεί την αναγνώριση των σειριακών και παράλληλων συσκευών, έτσι κάνοντας την εκκίνηση πιο γρήγορη. Η αναγνώριση αυτών των συσκευών δεν είναι αναγκαίο να χρησιμοποιούνται στην αρχή στα Windows XP, γιατί αυτές οι λειτουργίες δουλεύουν πλέον με plug-and-play drivers, και γενικά είναι καλή ιδέα να χρησιμοποιείς τον διακόπτη /fastdetect . Υπάρχουνε και άλλοι διακόπτες για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν μέσα στο αρχείο boot.ini .Δείτε παρακάτω στον πίνακα:

Πίνακας
Διακόπτης Τι κάνει ;
/BASEVIDEO Αρχίζουν τα Windows XP χρησιμοποιώντας το τυπικό VGA driver. Πολλές φορές χρησιμοποιήται όταν δεν μπορείς να εκκινήσεις φυσιολογικά επειδή είναι πρόβλημα video driver
/BOOTLOG Καταγράφει πληροφορίες σχετικά με τις διεργασίες της εκκίνησης στο αρχείο ntbtlogl.txt που βρίσκεται στην διαδρομή C:\Windows
/CRASHDEBUG Φορτώνει έναν debugger στην εκκίνηση, και χρησιμοποιείτε και ενεργοποιείτε όταν γίνει crash στο λειτουργικό σύστημα.
/DEBUG Φορτώνει έναν debugger στην εκκίνηση και τρέχει.
/FASTDETECT Απενεργοποιεί την αναγνώριση των σειριακών και παράλληλων συσκευών.
MAXMEM:n Ορίζει το μέγιστο αριθμό της RAM στην οποία τα Windows XP μπορούν να χρησιμοποιήσουνε.
/NOGUIBOOT Δεν επιτρέπει να φορτωθεί των Windows XP η εικόνα splash πάνω στο φόρτωμα της εκκίνησης.
/NODEBUG Σταματάει τον debugger στο να φωρτόνει στην αρχή.
/SAFEBOOT:switch Επιβάλλει την εκκίνηση των Windows XP να γίνει η εκκίνηση του συγκεκριμένου λειτουργικού σε safe mode ή Ασφαλής λειτουργία και ορίζοντας την παράμετρο switch, μπορεί να γίνει με minimal, network, ή minimal(alternate shell). Στην ασφαλή λειτουργία με minimal, τρέχει μόνο τους πιο αναγκαίους drivers για να φορτωθούν στα Windows XP. Στην ασφαλή λειτουργία με network, φωρτόνει πάλι τους πιο αναγκαίους drivers και τους δικτυακούς οδηγούς. Στην ασφαλή λειτουργία με minimal(alternate shell) τους αναγκαίους drivers για να φορτώσουνε τα Windows XP και το command prompt.
/SOS Εμφανίζει τις ονομασίες του κάθε driver ξεχωριστά και δίνει περιγραφές άμα εμφανιστεί κάποιο πρόβλημα στην εκτέλεση εκκίνησης.Ακόμα δίνει πληροφορίες σχετικά με την έκδοση των Windows XP, τον αριθμό του service pack, τον αριθμό των επεξεργαστών CPUs του υπολογιστή, και πόση μνήμη είναι εγκατεστημένη.
Όταν τελειώσετε την επεξεργασία του αρχείου boot.ini, σώστε το και επανεκινήστε τον υπολογιστή σας για να δείτε το αποτέλεσμα.
Στο παράδειγμά μου, άμα θέλουμε να εμφανίζεται το μενού για 45 δευτερόλεπτα, το προεπιλεγμένο λειτουργικό σύστημα να είναι τα Windows 2000, και η εικόνα LOGO των Windows XP να είναι κλειστεί όταν διαλέγουμε Windows XP τότε το αρχείο boot.ini πρέπει να είναι όπως αυτό:

[boot loader]
timeout=45
default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)\WINNT
[operating systems]
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Microsoft Windows XP Home
Edition" /fastdetect /noguiboot
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(2)\WINNT="Windows 2000 Professional" /fastdetect

Δημιουργώντας ένα μενού εκκίνησης άμα έχουμε μόνο ένα λειτουργικό σύστημα εγκατεστημένο
Ακόμα και άμα έχουμε ένα λειτουργικό σύστημα μπορούμε να δημιουργήσουμε και πάλι το μενού εκκίνησης στο οποίο θα σε αφήνει να διαλέγεις να φορτώσεις το λειτουργικό σου σύστημα με διαφορετικές παραμέτρους. Για παράδειγμα ένα μενού με επιλογές : κανονική εκτέλεση Windows XP, εκτέλεση των Windows XP με εμφάνιση διάφορων προβλημάτων εκκίνησης και Ασφαλής λειτουργία.

1) εκτέλεση των Windows XP με εμφάνιση διάφορων προβλημάτων εκκίνησης:
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Trace Problems XP Home Edition"
/fastdetect /bootlog /sos
2) Εκτέλεση Ασφαλής λειτουργίας με δίκτυο:
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Safe Start XP Home Edition" /
fastdetect /safeboot:network

Το αρχείο boot.ini πρέπει να είναι όπως αυτό παρακάτω, και θα είναι με 30 δευτερόλεπτα εμφάνισης μενού και κανονική εκτέλεση των Windows XP ως προεπιλεγμένο:

[boot loader]
timeout=30
default=multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS
[operating systems]
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Microsoft Windows XP Home
Edition" /fastdetect
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Trace Problems XP Home Edition"
/fastdetect /bootlog /sos
multi(0)disk(0)rdisk(0)partition(1)\WINDOWS="Safe Start XP Home Edition" /
fastdetect /safeboot:network

Registry Guide, Οδηγός για την σωστή επεξεργασία

Τι είναι η Registry

Η Registry είναι μια βάση δεδομένων που χρησιμοποιείται για την αποθήκευση των επιλογών (options) και ρυθμίσεων (settings) για τις εκδόσεις 32 bit των Microsoft Windows, από τα Windows 95 και μετά.
Η Registry περιλαμβάνει πληροφορίες και ρυθμίσεις για το hardware, το software, τους χρήστες και τις προτιμήσεις που αναφέρονται στο PC. Όποτε ένας χρήστης αλλάζει τις ρυθμίσεις του Control Panel ή τις συνδέσεις των αρχείων με προγράμματα εφαρμογής (file Associations), ή την ασφάλεια του συστήματος ή του εγκατεστημένου software οι αλλαγές αυτές ανακλώνται και αποθηκεύονται στη Registry.

Τα φυσικά αρχεία που υλοποιούν την Registry φυλάσσονται διαφορετικά, ανάλογα με την έκδοση των Windows. Για τις εκδόσεις Windows 95 και Windows 98 η registry περιλαμβάνεται σε δύο κρυφά αρχεία στον φάκελο Windows με όνομα: USER.DAT και SYSTEM.DAT. Για την έκδοση Windows Me υπάρχει ένα πρόσθετο αρχείο με όνομα CLASSES.DAT. Τέλος στην έκδοση Windows NT/2000 τα αρχεία φυλάσσονται χωριστά στο φάκελο: %SystemRoot%\System32\Config

Δεν είναι δυνατή η άμεση επεξεργασία αυτών των αρχείων. Το εργαλείο για την τροποποίηση της registry στα Windows 9x & XP λέγεται regedit (πάμε στο Start/Run και πληκτρολογούμε Regedit), ενώ τα Windows NT/2000 δίνουν και το regedt32 που υποστηρίζει επιπλέον τύπους δεδομένων πέραν των βασικών που μας παρέχει το κοινό regedit.

Η δομή της Registry

Η Registry έχει ιεραρχική δομή, που με τη βοήθεια του Regedit μοιάζει αντίστοιχη με τη δομή των φακέλων στο σκληρό δίσκο.
Κάθε κύριο κλαδί (στον Registry Editor δηλώνετε με το σχήμα του φακέλου) καλείται Hive (κυψέλη), και τα Hives περιέχουν κλειδιά (Keys). Κάθε κλειδί μπορεί να περιέχει είτε άλλο κλειδί είτε αξίες(values). Οι αξίες περιέχουν τις πληροφορίες που φυλάσσονται στη Registry. Υπάρχουν τρία είδη αξιών (values): String, Binary και DWORD. Υπάρχουν 5 κύρια κλειδιά, καθένα από τα οποία περιέχει συγκεκριμένο τμήμα από τις πληροφορίες που φυλάσσονται στη Registry. Αυτά είναι:

1. HKEY_CLASSES_ROOT
Αυτό το κλειδί περιέχει τις συσχετίσεις των επεκτάσεων των αρχείων. Για παράδειγμα τα Windows μπορούν και αναγνωρίζουν ένα .doc αρχείο σαν αρχείο του Microsoft Word επειδή υπάρχει ανάλογη καταχώριση σ’ αυτό το κλειδί. Ολόκληρη η βάση δεδομένων των αναγνωρισμένων προεκτάσεων και των προγραμμάτων που αντιστοιχούν σε κάθε μια από αυτές βρίσκεται κάτω από αυτό το κλειδί.
Είναι προτιμότερο να χρησιμοποιούμε το μενού : Tools -> Folder Options από τον Windows Explorer αντί να προσθέτουμε καινούργιες επεκτάσεις σ’ αυτό το κλειδί

2. HKEY_CURRENT_USER
Αυτό το κλειδί κρατά πληροφορίες για το προφίλ του τρέχοντος χρήστη . Κάθε φορά που ένας χρήστης συνδέεται, το προφίλ του χρήστη αντιγράφεται από το HKEY-USERS key στο HKEY_CURRENT_USER key. Αυτό το κλειδί δεν επεξεργάζεται.

3. HKEY_LOCAL_MACHINE
Αυτό το κλειδί περιέχει πληροφορίες για το hardware και για το λογισμικό που είναι εγκατεστημένο στον υπολογιστή. Οι πληροφορίες αυτές χρησιμοποιούνται από όλους τους χρήστες που συνδέονται με το μηχάνημα.
Το κλειδί χωρίζεται σε πέντε επιμέρους κλειδία (subkeys):
· HardWare,
· Security accounts manager (SAM)
· Security
· Software
· System
Τα πρώτα 3 κλειδιά (Hardware, SAM, και Security) δεν τροποποιούνται.
· Το κλειδί Hardware φυλάσσει ρυθμίσεις για τους οδηγούς των συσκευών (device drivers), τα IRQ και λοιπά. Δημιουργείται ξανά σε κάθε εκκίνηση του μηχανήματος.
· Το κλειδί SAM φυλάσσει πληροφορίες για τις ρυθμίσεις ασφάλειας, τους λογαριασμούς των χρηστών και για τα μέλη των group.
· Το κλειδί Security φυλάσσει πληροφορίες για την τοπική ασφάλεια (local security policies) όπως ασφάλεια password (password policy), δικαιώματα χρηστών, ξεκλείδωμα λογαριασμών (account lockout) και λοιπά.
· Το κλειδί Software που απευθύνεται σε όλους τους τοπικούς χρήστες, φυλάσσει πληροφορίες για το εγκατεστημένο λογισμικό.
· Το κλειδί System φυλάσσει πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εκκίνηση (boot) των Windows.

4. HKEY _USERS
Αυτό το κλειδί περιέχει το default προφίλ και τα προφίλ όλων των χρηστών που έχουν συνδεθεί στον υπολογιστή. Τα περιεχόμενα του κλειδιού μπορούν να τροποποιηθούν αλλά με μεγάλη προσοχή.

5. HKEY_CURRENT_CONFIG
Αυτό το κλειδί φυλάσσει πληροφορίες για το χρησιμοποιούμενο υλικό και επιτρέπει την συμβατότητα με παλαιότερες εφαρμογές και οδηγούς συσκευών (device drivers). Οι πληροφορίες που φυλάσσονται εδώ δεν τροποποιούνται.

Τύποι δεδομένων της Registry (values)

Στη συνέχεια περιγράφονται οι τύποι δεδομένων για τις τιμές (values) που υπάρχουν στη Registry.
REG_BINARY: Αυτός ο τύπος φυλάσσει τις τιμές (value) σε δυαδική μορφή. Οι περισσότερες πληροφορίες για το Hardware φυλάσσονται με αυτό τον τύπο που στον RegEdit εμφανίζονται με δεκαεξαδική μορφή.
REG_DWORD: Αυτός ο τύπος αναπαριστά τα δεδομένα με έναν αριθμό τεσσάρων byte και χρησιμοποιείται για τις λογικές τιμές (values) «0 για το ανενεργό 1 για το ενεργό». Πολλές παράμετροι για τα device drivers είναι αυτού του τύπου και παρουσιάζονται σε δυαδική, δεκαεξαδική ή δεκαδική μορφή στον Regedt32 ή σε δεκαεξαδική και δεκαδική μορφή στον Regedit
REG_EXPAND_SZ: Αυτός ο τύπος είναι μια συμβολοσειρά δεδομένων (expandable data string) που περιέχει μια μεταβλητή που θα αντικατασταθεί όταν κληθεί από μια εφαρμογή. Για παράδειγμα για την τιμή (value) η συμβολοσειρά «%SystemRoot%» θα αντικατασταθεί από την ενεργό διεύθυνση του directory που περιέχει τα αρχεία συστήματος των Windows NT. (Αυτός ο τύπος είναι διαθέσιμος μόνο με τη χρήση «προχωρημένου» registry editor όπως είναι ο Regedt32)
REG_MULTI_SZ: Αυτός ο τύπος είναι ένα πολλαπλό string που χρησιμοποιείται για να παρουσιάσει τιμές (values) που περιλαμβάνουν λίστες ή πολλαπλές τιμές. Κάθε εισαγωγή χωρίζεται με τον NULL χαρακτήρα. (Αυτός ο τύπος είναι διαθέσιμος μόνο με τη χρήση «προχωρημένου» registry editor όπως είναι ο Regedt32)
REG_SZ: Αυτός ο τύπος είναι μια συμβολοσειρά που χρησιμοποιείται για την παρουσίαση text values που μπορούν να διαβαστούν από τον άνθρωπο.


Διορθώνοντας τη Registry

Ο Registry Editor (Regedit.exe) που περιέχεται στις περισσότερες εκδόσεις των Windows μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε, να αναζητήσουμε και επεξεργαστούμε τα δεδομένα τις Registry. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να ξεκινήσει κάποιος τον Registry Editor, ο πιο απλός είναι από:
Start -> Run και στο πλαίσιο κειμένου γράφουμε regedit και ζητάμε εκτέλεση.
Τα Windows NT/2000 παρέχουν και το πρόγραμμα Regedt32.exe με το οποίο είναι δυνατόν να επεξεργαστούμε επιπλέον τύπους δεδομένων. (Κοίτα προηγούμενη παράγραφο)

Δημιουργώντας Back Up αντίγραφο της Registry

Windows 98

· Αυτόματα τα Windows 98 αυτόματα δημιουργούν ένα back up αντίγραφο της Registry κάθε φορά που ξεκινούν.
· Χειροκίνητα μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα αντίγραφο χρησιμοποιώντας το utility Registry Checker τρέχοντας το SCANREGW.EXED από το Start Run μενού. Το ίδιο γίνεται και μέσω του System Information των Windows ή του Office. Εκεί από τα tools (ή εργαλεία, αν έχετε την ελληνική έκδοση) επιλέγουμε την εντολή registry check, οπότε γίνεται ένας έλεγχος του registry και στη συνέχεια δημιουργείται ένα αντίγραφο αυτού.
· Τέλος ένας άλλος τρόπος είναι να δημιουργήσουμε ένα text αρχείο που να περιέχει τις ρυθμίσεις που έχουν γίνει στη Registry. Τρέχουμε το πρόγραμμα regedit από το φάκελο των Windows και από εκεί επιλέγουμε την εντολή export registry file δίνοντας και ένα όνομα στο αρχείο μας. Το αρχείο που δημιουργείται έχει επέκταση .REG και είναι αρχείο text. Μπορούμε να το ανοίξουμε με το notepad και να δούμε τα στοιχεία που περιέχει. Κάνοντας διπλό κλικ πάνω στο αρχείο αυτό ή επιλέγοντας import από το μενού Registry Editor μπορούμε να προσθέσουμε τις ρυθμίσεις που περιέχει στη Registry του συστήματος.
]
Αλλαγές στη Registry

Η δυνατότητα που παρέχει ο Registry Editor, στη δημιουργία text αρχείων (επέκταση .reg) με τις αλλαγές που θέλουμε να γίνουν στις ρυθμίσεις της Registry διευκολύνει πάρα πολύ στην εφαρμογή των ρυθμίσεων από ανθρώπους χωρίς ιδιαίτερες γνώσεις, κάνοντας απλά διπλό κλικ πάνω στο αντίστοιχο αρχείο.

Παραδείγματα:

1. Αλλαγή στο όνομα του Internet Explorer
Το αρχείο change_name.reg περιέχει τις παρακάτω γραμμές που αλλάζουν το όνομα του Internet Explorer

[HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Internet Explorer\Main]
"Window Title"="Εξερευνητής του Διαδυκτίου"

Αντίστοιχα το αρχείο restore_name.reg περιέχει την εντολή που διαγράφει την εγγραφή που αλλάζει το όνομα και έτσι τα πράγματα επανέρχονται στην προηγούμενη κατάσταση.


[HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Internet Explorer\Main]
"Window Title"=-

2. Απόκρυψη του βέλους παραπομπής από τα εικονίδια των συντομεύσεων


Αρχείο που παράγει την αλλαγή:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_CLASSES_ROOT\lnkfile]
"IsShortcut"=-
[HKEY_CLASSES_ROOT\piffile]
"IsShortcut"=-

Αρχείο που επαναφέρει τις αρχικές ρυθμίσεις:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_CLASSES_ROOT\lnkfile]
"IsShortcut"=""
[HKEY_CLASSES_ROOT\piffile]
"IsShortcut"=""

3. Κατάργηση της δυνατότητας ρύθμισης των ιδιοτήτων της οθόνης

Αρχείο που δημιουργεί την αλλαγή:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System]
"NoDispCPL"=dword:00000001

Αρχείο που επαναφέρει την αλλαγή:

Windows Registry Editor Version 5.00

[HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System]
"NoDispCPL"=dword:00000000

Καθαρισμός της Registry

Πολλά προγράμματα όπως και κάρτες επέκτασης, όταν απεγκαθίστανται «ξεχνούν» να σβήσουν τις αντίστοιχες πληροφορίες στο registry, με αποτέλεσμα το αρχείο αυτό συνεχώς να διογκώνεται! Λόγω μάλιστα του ολοένα και αυξανόμενου μεγέθους του καθυστερεί και ολόκληρη η λειτουργία του υπολογιστή και κυρίως η εκκίνησή του. Ο καθαρισμός της Registry βοηθά στην απομάκρυνση τέτοιων άχρηστων εγγραφών.
Παρατήρηση:
Πάντα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας ότι οι αλλαγές στη Registry μπορεί να αποβούν μοιραίες. Πριν από κάθε αλλαγή πρέπει να φτιάξουμε ένα αντίγραφο του αρχείου αυτού.

Κυκλοφορούν αρκετά προγράμματα που βοηθούν στον «καθαρισμό» της Registry. Στη συνέχεια παρουσιάζονται δύο.

1. Το EasyCleaner, δεν διορθώνει μόνο το αρχείο registry, αλλά ψάχνει για διπλά αρχεία, για άχρηστα αρχεία, καθώς και για χώρο του σκληρού δίσκου, ο οποίος χρησιμοποιείται χωρίς λόγο. Σχετικά με το registry, το πρόγραμμα κάνει κάποιο έλεγχο, βρίσκει τις λάθος γραμμές και μετά σας δίνει την επιλογή είτε να τα σβήσετε όλα ή όποια εσείς θέλετε. Πρόκειται για μια πολύ χρήσιμη εφαρμογή,
2. Στην ίδια κατηγορία προγραμμάτων ανήκει και το CleanReg, που μολονότι είναι εξίσου αποτελεσματικό, δεν είναι το ίδιο εύχρηστο.

Speed Up Windows ViSTa

Μερικές χρήσιμες συμβουλές που χρησιμεύουν στο να αυξήσουμε τις επιδόσεις του λειτουργικού.Χρήσιμεύει κυρίως για αυτούς που δεν διαθέτουν ισχυρό hardware.


Αφαίρεση προαιρετικών στοιχείων


Μετάβαση στο Control Panel -->Programs and Features-->Αριστερά υπάρχει το link
Turn Windows features on or off,
το πατάμε και επιλέγουμε τα στοιχεία που θέλουμε να αφαιρέσουμε.Οτιδήποτε θεωρούμε περιττό αφαιρείται.

Απενεργοπoίηση Υπηρεσιών των Vista

Ο κατάλογος υπηρεσιών εδώ.

Μείωση του αριθμού των auto-start applications


Start-->Run-->msconfig απο την καρτέλα Startup.Αποεπιλογή όλων όσω δεν χρειάζονται.

Απενεργοποίηση των : Automatic backup,Automatic Defrag


Control Panel->Performance information and tools->Advanced Tools->Disk Defragmenter
uncheck το Run on a schedule

Απενεργοποίηση του Windows Defender


Υποθέτωντας ότι είτε χρησιμοποιείτε σουίτα ή ξεχαωριστά antivirus/antispyware

Απενεργοποίηση των visual effects.Απο Properties του Computer.


Για την επεξεργασία της registry προχωρήστε με προσοχή ή αν δεν γνωρίζετε μην τα δοκιμάσετε καθόλου

tip! submitted by johnsons
Επειδη εχω ακουσει πολλα ατομα να λενε οτι τα εικονιδια στην επιφανεια εργασιας ειναι μεγαλα,και αν τα κανεις 32x32 γινονται πολυ μικρα εχω το παρακατω κολπο:

πατωντας στην επιφανεια εργασιας με κατεβασμενα παραθυρα (εαν εχετε καποια ανοιχτα) ctrl και scrollaροντας θα μπορεσετε να μικρυνετε η να μεγαλωσετε τα εικονιδια στο μεγιστο!

ViSTa Tips & Trics

Delay Vista activation



ΚΩΔΙΚΑΣ
HKEY_LOCAL_MACHINE \ SOFTWARE \ Microsoft \ Windows NT \ CurrentVersion \ SL

Βρίσκουμε το παραπάνω κλειδί: Start-->Run και πληκτρολογούμε regedit.

Δεξιά βρίσκουμε το SkipRearm και με δεξί κλικ του δίνουμε τιμή οποιουδήποτε ακέραιου
Ανοίγουμε ένα command prompt με δικαιώματα administrator(Run As)Πληκτρολογούμε μία άπο τις δύο παρακάτω εντολές
slmgr -rearm ή rundll32 slc.dll,SLReArmWindows
Κάντε ένα Restart
Την νέα "ημερομηνία λήξης" μπορείτε να την δείτε με την εντολή slmgr -xpr πάλι μέσα απο το command prompt.
Μπορείτε να φτιάξετε ένα batch file που θα εκτελείτε αυτόματα κάθε 29 μέρες για να μην χρειάζεται να ξανακάνετε όλη αυτή την διαδικασία



Ενεργοποίηση BitLocker για υπολογιστές χωρίς TPM

Start-->Run-->Πληκτρολογούμε gpedit.msc
Μετάβαση στο: Computer Configuration\Administrative Templates\Windows Components\BitLocker Drive Encryption
Διπλό κλικ στο Control Panel Setup: Enable Advanced Startup Options
Κλικ στο enable και επιλογή του Allow BitLocker Without A Compatible TPM checkbox

Πρόσθεση των εντολών Encrypt/Decrypt στο δεξί κλικ

Start-->Run-->regedit και εύρεση του κλειδιού HKEY_CURRENT_USER\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Explorer\Advanced
Δεξί κλικ και δημιουργούμε ένα νέο 32αbito DWORD με όνομα EncryptionContextMenu και τιμή 1.

Καρφίτσωμα φακέλων στο Start Menu

Start-->Run-->regedit και εύρεση του κλειδιού HKEY_CLASSES_ROOT\Folder\shellex\ContextMenuHandlers
Δεξί κλικ και δημιουργούμε ένα νέο key με όνομα {a2a9545d-a0c2-42b4-9708-a0b2badd77c8}.(value δεν βάζουμε)

Τροποποίηση του UAC

Αν θέλετε να κρατήσετε το UAC αλλά σας ενοχλεί το "πάγωμα" της οθόνης τότε μπορείτε να κάνετε το εξής

Start-->Search πληκτρολογούμε security και επιλέγουμε το Local Security Policy
Βρίσκουμε το Local Policies-->Security Options.Βρίσκουμε το User Account Control: Switch to the secure desktop when prompting for elevation
και με διπλό κλικ επιλέγουμε disable

Ενεργοπoίηση του λογαριασμού Administrator/login as Administrator

Ανοίγουμε ένα command prompt με δεξί κλικ-->Run as administrator
Εντολή για ενεργοπίηση:net user administrator /active:yes
Εντολή για απενεργοποίηση:net user administrator /active:no

Resize partitions μέσα απο τα vista

Το βασικό σύστημα αρχείων του Linux

Αυτό που διαπιστώνει ο νέος χρήστης Linux μετά την επιτυχή εγκατάσταση της διανομής που διάλεξε είναι ότι δεν ξέρει πού να ψάξει και τι να βρει...

Τα γραφικά εργαλεία βέβαια (file browser, πχ. Nautilus, Konqueror, Dolphin, Thunar) θα επιτρέψουν στο χρήστη να ανοίξει το "Υπολογιστής" και θα βρει τους δίσκους του και ένα άγνωστο "File System", το οποίο με λίγη φαντασία θα καταλάβει, ότι μάλλον είναι τα αρχεία του λειτουργικού...

Αυτό που είχε συνηθίσει ο προερχόμενος από τα Windows χρήστης, απλά δεν υπάρχει... Δηλαδή δεν θα βρει κανένα C:, A:, D: κτλ.. Αυτό που θα βρει είναι ένας φάκελος με πολλούς (απρόσμενα πολλούς! ) υποφακέλους. Όλοι με κάτι παράξενα ονόματα που δεν ξεπερνούν τους 4-5 χαρακτήρες. Και άντε πάλι κάποιων κάτι λέει το όνομά τους, οι άλλοι όμως;

Δεν χρειάζεται άγχος...

Το σύστημα αρχείων του λειτουργικού, αν κατανοηθεί, μπορεί να αγαπηθεί! Είναι σαφές και αυστηρό. Και δεν χρειάζεται ασφαλώς να το κατανοήσει ο μέσος χρήστης εις βάθος! Έτσι κι εμείς θα παρουσιάσουμε εδώ μόνο τα βασικά.

Πριν όμως από αυτό, να θυμίσουμε κάτι ακόμα. Στο Linux οι κρυφοί φάκελοι/ αρχεία δεν ορίζονται από τις ιδιότητες του φακέλου/ αρχείου, αλλά από την τελεία (.) μπροστά από το όνομά τους.

______________________

Αρχικά θεωρούμε ότι όλοι οι φάκελοι του λειτουργικού βρίσκονται στον ριζικό κατάλογο (root directory) που συμβολίζεται με μια σκέτη λοξή παύλα: /. Κάτω από αυτόν βρίσκονται όλοι οι υπόλοιποι. Αν και υπάρχουν μερικές διαφορές μεταξύ των φακέλων που συναντάμε στις διάφορες διανομές, η βασική φιλοσοφία παραμένει. Έτσι οι φάκελοι που θα βρούμε είναι:

--/bin
(binaries)
Τα εκτελέσιμα των πιο βασικών προγραμμάτων. Κοινά για το σύστημα και όλους τους χρήστες (υπερχρήστες και απλούς).

--/boot
Όπως λέει και η λέξη, ο φάκελος αυτός φιλοξενεί αρχεία απαραίτητα για την εκκίνηση του λειτουργικού.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν μερικά αρχεία, τα οποία θα αναφέρουμε παρακάτω.

--/dev
(devices)
Όλες οι συσκευές αναπαρίστανται στο λειτουργικό σαν αρχεία με ειδικές ρυθμίσεις.

--/etc
Γενικά περιέχει αρχεία ρυθμίσεων.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν μερικά αρχεία, τα οποία θα αναφέρουμε παρακάτω.

--/home
Μέσα σ' αυτόν τον φάκελο μπορούμε να νοιώθουμε σαν στο σπίτι μας.

Αν έχουμε φτιάξει περισσότερους του ενός χρήστες, τότε αυτοί φιλοξενούνται σε αντίστοιχους υποφακέλους με όνομα το όνομα χρήστη που χρησιμοποιούν για login.

Εδώ κάνουμε ό,τι θέλουμε, έχουμε πλήρη δικαιώματα πάντοτε, μπορούμε να φυλάμε τα αρχεία μας κτλ.. Σε αυτόν φιλοξενούνται και κρυφοί φάκελοι με τις ρυθμίσεις μας για τα περισσότερα προγράμματα που χρησιμοποιούμε (πχ. εδώ φυλάσσονται τα profile του Firefox στον κρυφό φάκελο ~/.mozilla). Ο φάκελος αυτός μπορεί να περιέχει τα αρχεία μας ταξινομημένα στις δημοφιλείς κατηγορίες "Documents", "Music", "Photos", "Videos" και ο,τιδήποτε άλλο, χωρίς να είναι υποχρεωτικό κάτι από αυτά. Είπαμε εδώ είναι το σπίτι μας! Κάνουμε ό,τι θέλουμε! Προσοχή μόνο με το φάκελο "Desktop", γιατί αυτός είναι ολόκληρη η επιφάνεια εργασίας μας!

Παρενθετικά να θυμίσουμε ότι αυτός ο φάκελος του χρήστη μας, δηλαδή ο /home/onoma_xristi συμβολίζεται με "~" για συντομία. Αυτό σημαίνει ότι αν συναντήσουμε σε κάποιον οδηγό την διαδρομή ~/Documents, αυτό αντιστοιχεί σε /home/onoma_xristi/Documents.

Τέλος, να σημειώσουμε ότι αυτός ο φάκελος φρόνιμο είναι να αντιστοιχηθεί (κατά την εγκατάσταση ας πούμε) σε μία ξεχωριστή κατάτμηση του σκληρού.

--/initrd
Φάκελος για την εκκίνηση του λειτουργικού. Δεν υπάρχει σε όλες τις διανομές.

--/lib
(libraries)
Βιβλιοθήκες. Πιο συγκεκριμένα διαμοιράσιμες βιβλιοθήκες του συστήματος και modules. Αντιστοιχούν κατά κάποιο τρόπο στα dll των Windows.

--/lost+found
Περιέχει αρχεία που σώθηκαν σε έκτακτες περιπτώσεις. Δεν είναι κάτι που θα μας απασχολήσει συχνά. Ίσως και ποτέ. Άλλωστε δεν είναι φάκελος του λειτουργικού, αλλά φάκελος που έχει κάθε κατάτμηση ξεχωριστά.

--/media
Σε αυτό τον φάκελο υπάρχουν άλλοι υποφάκελοι καθένας από τους οποίους αντιστοιχεί σε ένα προσαρτημένο τόμο (δίσκο/ κατάτμηση). Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να προσαρτήσουμε τις κατατμήσεις σε κάποιο άλλο σημείο, αλλά η τάξη είναι τάξη.
Με τον φάκελο αυτό θα ασχοληθούμε λίγο περισσότερο παρακάτω.

--/mnt
(mount=προσάρτηση)
Ο φάκελος αυτός διατίθεται για τις προσωρινές προσαρτήσεις κάποιων κατατμήσεων. Σε κάποιες διανομές δεν χρησιμοποιείται καθόλου εκ προεπιλογής. Είναι θέμα του χρήστη, αν θα τον χρησιμοποιήσει ποτέ.
Με τον φάκελο αυτό θα ασχοληθούμε λίγο περισσότερο παρακάτω.

--/opt
Είναι ο χώρος εγκατάστασης κάποιων προγραμμάτων του χρήστη. Μόνο συγκεκριμένα προγράμματα πρακτικά τον χρησιμοποιούν. Σίγουρα όμως είναι εφαρμογές τρίτων κατασκευαστών, όπως πχ. το Google Picasa.

--/proc
Ένα εικονικό σύστημα αρχείων για τις λειτουργίες του συστήματος και τους πόρους του (χρησιμοποιείται με τις εκδόσεις των πυρήνων 2.4 και 2.6)

--/root
Με απλά λόγια είναι το home του χρήστη root. Ο λογαριασμός root δεν χρησιμοποιείται από όλες τις διανομές και μπορεί να βρείτε τον φάκελο αυτό τελείως άδειο (άντε να έχει μερικά κρυφά αρχεία).

--/sbin
Περιέχει πολύ σημαντικά προγράμματα για τη διαχείριση του συστήματος.

--/srv
(services)
Πολύ συγκεκριμένη η χρήση του, η οποία αφορά σε δικτυακές εργασίες. Πιθανότατα θα τον βρείτε τελείως άδειο.

--/sys
Αντίστοιχης χρήσης με το /proc (χρησιμοποιείται στη σειρά 2.6)

--/tmp
(temporary)
Χώρος για χρήση από προγράμματα που απαιτούν την δημιουργία προσωρινών αρχείων. Τα περιεχόμενά του καθαρίζονται αυτόματα.

--/usr
Ένας μεγάλος υποκατάλογος του ριζικού συστήματος. Περιέχει φακέλους που συναντήσαμε στο ριζικό κατάλογο (πχ. bin, lib, sbin) μόνο που τα προγράμματα εδώ δεν αφορούν κρίσιμες υπηρεσίες ή μόνο τον administrator, αλλά είναι διαμοιράσιμα μεταξύ περισσοτέρων χρηστών.

--/var
(variable)
Περιέχει αρχεία μεταβλητού περιεχομένου. Χαρακτηριστικά εδώ είναι αποθηκευμένα όλα τα log του συστήματος, που αντανακλούν την εύρυθμη ή μη λειτουργία του.
Κάποια αρχεία εδώ παρουσιάζουν ενδιαφέρον και θα αναφερθούμε σε αυτά παρακάτω.

______________________

Αυτοί ήταν οι φάκελοι που θα βρείτε (εκτός μερικών εξαιρέσεων ανάλογα με τη διανομή σας). Όπου δεν κάναμε κανένα σχόλιο, σημαίνει ότι με αυτούς τους φακέλους ΔΕΝ χρειάζεται να ασχοληθείτε! Στους άλλους υπάρχουν κάποια αρχεία που μπορεί να χρειαστεί να ελέγξουμε ή/ και να επεξεργαστούμε κάποια φορά, οπότε θα αναφερθούμε ειδικότερα.

Να σημειώσουμε ότι όλοι οι φάκελοι πλην του /home απαιτούν αυξημένα δικαιώματα για να μπορείτε να τους επεξεργαστείτε. Αυτό προφανώς για λόγους ασφαλείας. Ακόμα να ξεκαθαρίσουμε ότι τα αρχεία ρυθμίσεων είναι απλά αρχεία κειμένου. Άρα τα επεξεργαζόμαστε με έναν κειμενογράφο, όπως τους gedit, kate, kwrite, nano κτλ.. Για να αποκτήσουμε δικαιώματα υπερχρήστη (administrator/ root) ανάλογα με τη διανομή μας μπορούμε να εισέλθουμε στο σύστημα με τον λογαριασμό root ή να παίρνουμε προσωρινά δικαιώματα σε μια συνεδρία τερματικού χρησιμοποιώντας συνήθως τις εντολές su ή sudo (προστρέξτε σε οδηγούς για την διανομή που χρησιμοποιείτε για πιο συγκεκριμένες οδηγίες).

Τώρα ας δούμε μερικά αρχεία ρυθμίσεων που μπορεί να μας απασχολήσουν.

/boot/grub/menu.lst
Κατά πάσα πιθανότητα ο bootloader (το πρόγραμμα που αναλαμβάνει τη φόρτωση του λειτουργικού) που εγκαταστήσατε ήταν ο GRUB. Τότε στην παραπάνω διαδρομή θα βρείτε το αρχείο που ρυθμίζει τι και πώς θα εμφανίζεται στην οθόνη επιλογής λειτουργικού κατά την εκκίνηση του υπολογιστή.

/etc/fstab
Το αρχείο αυτό ορίζει ποιες κατατμήσεις και πού θα προσαρτηθούν αυτόματα κατά την εκκίνηση του λειτουργικού ή μόλις γίνουν διαθέσιμες (πχ. εισαγωγή ενός οπτικού δίσκου ή μιας δισκέτας). Η "γλώσσα" που χρησιμοποιεί δεν είναι πολύ δύσκολη, αλλά χρειάζεται μια εξοικείωση. Επιφυλασσόμαστε για περισσότερες οδηγίες πάνω στο θέμα αυτό, που μας απασχολεί συχνά.

/etc/X11/xorg.conf
Το αρχείο που ρυθμίζει πολλές παραμέτρους του υλικού μας. Εδώ ρυθμίζεται εν μέρει το πληκτρολόγιο, η οθόνη και το κυριότερο η κάρτα γραφικών, που δυστυχώς απασχολεί ακόμα αρκετούς από μας. Κάθε διανομή όμως κάνει ελαφρώς διαφορετική χρήση αυτού του αρχείου και θα πρέπει να το επεξεργάζεστε μόνο κατά τις οδηγίες που θα βρίσκεται από άτομα που εμπιστεύεστε.

/media
Τον φάκελο αυτό χρησιμοποιούμε συνήθως για να ορίζουμε το σημείο προσάρτησης (mount point) κατατμήσεων που φορτώνονται με την εκκίνηση του λειτουργικού. Το σημείο προσάρτησης είναι πάντα ένας υποφάκελος του /media, πχ. /media/Windows ή /media/External-disk. Η αυτόματη προσάρτηση γίνεται μέσω του fstab που ήδη αναφέραμε.

/mnt
Δεν διαφέρει σε τίποτα από το /media, εκτός του ότι μας επιτρέπει να βάλουμε μια τάξη. Δηλαδή ας θεωρήσουμε ότι στο /media προσαρτούμε τις κατατμήσεις (δίσκους) που χρησιμοποιούμε συνέχεια, ενώ στο /mnt θα προσαρτήσουμε κάτι σε μια έκτακτη περίπτωση. Αυτά όμως δεν είναι απόλυτα και συνδέονται με τη φιλοσοφία της κάθε διανομής.

/usr
Ενδιαφέρει το χρήστη κυρίως όταν θέλει να ψάξει για κάποιο λόγο χειροκίνητα ένα εκτελέσιμο αρχείο. Για παράδειγμα ένα πρόγραμμα που δεν έφτιαξε αυτόματα εγγραφή για το μενού και πρέπει να αναζητηθεί στο φάκελο που εγκαταστάθηκε (πιθανώς /usr/bin).

Χρήσιμη εδώ είναι η εντολή whereis (που κάνει ό,τι λέει το όνομά της ). Αν ψάχνουμε να βρούμε που είναι εγκατεστημένο ένα πρόγραμμα, τα χνάρια του οποίου χάσαμε για κάποιο λόγο, δίνουμε για παράδειγμα:

ΚΩΔΙΚΑΣ

whereis firefox

και παίρνουμε αμέσως την καταλυτική απάντηση:

ΠΑΡΑΘΕΜΑ

firefox: /usr/bin/firefox /etc/firefox /usr/lib/firefox /usr/share/firefox

Δεν είναι κάτι όμως που χρειάζεται να μάθει ο αρχάριος χρήστης, καθώς θα χρειάζεται σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις. Πάντως τα εργαλεία υπάρχουν.

Θα ασχοληθούμε λίγο ακόμα με τα παραπάνω paths στην τελευταία παράγραφο του άρθρου.

/var
Αποθηκεύονται σαν backup τα πακέτα εγκατάστασης που κατεβάζουμε μέσω του Διαχειριστή πακέτων της διανομής μας για μελλοντική χρήση (για να μην χρειάζεται να τα ξανακατεβάσουμε). Ανάλογα με τον διαχειριστική πακέτων της διανομής σας, ο φάκελος μπορεί να είναι ο /var/cache/apt (apt-get/ apt-rpm), /var/cache/yum (yum), /var/cache/zypp/packages (Zypper), /var/packages (netpkg), /var/slapt-get (Slackware), /var/cache/pacman/pkg (Arch) κ.ά..



/var/log
Περιέχει log των συμβαμάτων του συστήματος. Το πιο κοινά χρησιμοποιούμενο ίσως είναι το /var/log/messages. Αν το παρακολουθήσετε για λίγη ώρα, συνδέοντας ένα φλασάκι για παράδειγμα θα καταλάβετε περί τίνος πρόκειται. Για αυτό βέβαια είναι εύκολη η δημιουργία ημιγραφικών εργαλείων επισκόπησης των αλλαγών, όπως στο Ubuntu στη διαδρομή System - Administration - System Log.

______________________

Τελειώνοντας ας κάνουμε μία νύξη και για κάτι πιο προχωρημένο, αλλά άμεσα συνδεόμενο με την παραπάνω περιγραφή.

Όταν πληκτρολογούμε εντολές στην κονσόλα, αυτές φυσικά αντιστοιχούν σε εκτελέσιμα αρχεία (σύνολο εντολών = προγράμματα). Τα αρχεία αυτά όμως, για να μπορέσουν να εκτελεστούν απευθείας από ένα τερματικό χωρίς να καθοριστεί η διαδρομή του εκτελέσιμου αρχείου πρέπει να βρίσκονται σε κάποιες συγκεκριμένες διαδρομές. Δηλαδή κάθε εκτελέσιμο που βρίσκεται στις διαδρομές αυτές μπορεί να εκτελεστεί άμεσα από την κονσόλα.

Οι φάκελοι στους οποίους φιλοξενούνται αυτά τα αρχεία είναι συγκεκριμένοι και είναι κάποιοι από αυτούς που προαναφέραμε. Μπορούμε να τους "ανακαλύψουμε" δίνοντας την εντολή:

ΚΩΔΙΚΑΣ

echo $PATH

Θα μας επιστρέψει κάτι σαν:

ΠΑΡΑΘΕΜΑ

/home/prts2/bin:/usr/local/sbin:/usr/local/bin:/usr/sbin:/usr/bin:/sbin:/bin:/usr/games

Αυτό σημαίνει ότι ό,τι πρόγραμμα υπάρχει μέσα σε αυτούς τους φακέλους μπορεί να εκτελείται σαν απλή εντολή από ένα τερματικό.

Οποιοδήποτε πρόγραμμα είναι εγκατεστημένο εκτός των παραπάνω διαδρομών, μπορεί να εκτελεστεί από κονσόλα μόνο μέσω του πλήρους path προς το εκτελέσιμο. Για παράδειγμα, έστω ότι κατέβασα μια δοκιμαστική έκδοση του Firefox και θέλω να την δοκιμάσω. Κατεβάζω και αποσυμπιέζω τα αρχεία του προγράμματος στην επιφάνεια εργασίας μου και βρίσκω το εκτελέσιμο αρχείο της εφαρμογής. Αν ήθελα να χρησιμοποιήσω την κονσόλα, θα έπρεπε να δώσω ~/Desktop/firefox/firefox...

Βέβαια μπορούμε να προσθέσουμε στο PATH νέες διαδρομές, αλλά πρώτον αυτό μπορεί να προκαλέσει θέματα ασφαλείας και μπερδέματα, αν δεν γνωρίζουμε, και δεύτερον αυτό θα χρειαστεί σε πολύ συγκεκριμένες περιπτώσεις και σταματούμε εδώ, γιατί έχουμε ξεφύγει.

______________________

Αυτά εν ευλόγω συντομία και απευθυνόμενοι σε αρχάριους χρήστες. Όποιος θέλει να εντρυφήσει στο σύστημα αρχείων του Linux παραπέμπεται στις ιστοσελίδες που παρατίθενται πιο κάτω.

Για το forum του e-pcmag.gr, prts_1

Ελπίζουμε το άρθρο να φανεί χρήσιμο στους χρήστες που εισέρχονται στη διαφορετική δομή του λειτουργικού αυτού και να το αγαπήσουν με τον τρόπο τους.

Υπότιτλοι: Εργαλεία και επιλογές, Subtitle workshop, συγχρονισμός κλπ

I)... Εισαγωγή:
Ένα αρχείο υποτίτλων έχει συνήθως επέκταση .srt (subrip) ή .sub (microDVD) και περιέχει δύο βασικές πληροφορίες:
1. το κείμενο που θα εμφανίζεται και
2. τις στιγμές έναρξης και λήξης της εμφάνισης του σχετικού κειμένου – υπότιτλου, στην οθόνη.
Επειδή είναι πιο δημοφιλή και ευκολονόητα, θα υποθέσουμε ότι τα αρχεία υποτίτλων με τα οποία δουλεύουμε είναι αρχεία τύπου subrip, δηλαδή έχουν επέκταση .srt.

Το κείμενο μπορεί να έχει περισσότερες από μία γραμμές και (ολόκληρο ή τμήμα του), να περιέχεται σε ειδικούς χαρακτήρες – σύμβολα όπως τα: και ή και τα και που χρησιμοποιούνται για μορφοποίηση σε italics ή και σε bold αντίστοιχα, του περιεχόμενου κειμένου.
Η στιγμή έναρξη & λήξης, δίνεται σαν χρόνος, στα αρχεία .srt, με ώρα, λεπτά, δευτερόλεπτα και χιλιοστά του δευτερολέπτου. Ένα τέτοιο αρχείο περιέχει κομμάτια της μορφής (αν το δούμε πχ με το σημειωματάριο):

7
00:00:31,437 --> 00:00:35,636
" Ένας σπουδαίος πολιτισμός δεν κατακτάται,
εάν πρώτα δεν καταστραφεί εκ των έσω" W.Durant

…όπου το νούμερο 7 είναι ο α/α (αύξων αριθμός) του συγκεκριμένου κομματιού-υπότιτλου και το κείμενο θα εμφανίζεται στην οθόνη σε δύο γραμμές, με πλάγια μορφοποίηση (italics) - εκτός από το όνομα W.Durant.


II)... Τα προβλήματα:
Το βασικό πρόβλημα που μπορεί να παρουσιαστεί με ένα αρχείο υποτίτλων είναι αυτό του λανθασμένου συγχρονισμού. Αυτό σημαίνει ότι ο υπότιτλος θα εμφανίζεται διαφορετική στιγμή στην οθόνη μας, από την στιγμή που εκφέρει τα σχετικά λόγια ο ηθοποιός μας.

Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι να έχουμε διαφορετικό αριθμό αρχείων υποτίτλων από εκείνο των αρχείων βίντεο της ταινίας μας. Χρειαζόμαστε τόσα αρχεία υποτίτλων, όσα και τα «κομμάτια» της ταινίας που έχουμε.

Τρίτο πρόβλημα αποτελεί ο χειρισμός υπότιτλων, ταινιών σε μορφή DVD. Επειδή εδώ θα έχουμε 4-5 αρχεία .vob και ο player του Subtitle Workshop δεν μπορεί να προβάλει ολόκληρη την ταινία (μόνο κάθε αρχείο .vob ξεχωριστά), δεν θα μπορούμε να ελέγξουμε εύκολα τον συγχρονισμό των υποτίτλων. Χώρια που συνήθως μια ταινία dvd περιέχει extra μενού, αδιάφορους υπότιτλους και διάλογους σε τρίτες γλώσσες, που δημιουργούν ένα μικρό χάος.

Ένα τέταρτο πρόβλημα είναι η άθλια, βιαστική και ανορθόγραφη μετάφραση των αρχείων υπότιτλων που κατεβάζουμε, αλλά ας το αφήσουμε για την ώρα…

III)... Τα εργαλεία – Πηγές:
Από τα πληρέστερα εργαλεία για έλεγχο, επιδιόρθωση ή και δημιουργία – μετάφραση ενός αρχείου υποτίτλων είναι το Subtitle Workshop.
Είναι free, το κατεβάζετε από εδώ: http://www.urusoft.net/downloads.php?lang=1 και το εγκαθιστάτε χωρίς προβλήματα. Ένα δεύτερο πρόγραμμα που χρησιμοποιείται για εξαγωγή υπότιτλων από μία dvd ταινία είναι το Subrip – free και αυτό, που μπορείτε να κατεβάσετε από την λίστα με τα προγράμματα του greeksubs εδώ: http://www.greeksubs.com/programs.php

Μερικά από τα sites που φιλοξενούν ελληνικούς υποτίτλους είναι τα ακόλουθα:
http://www.greeksubs.com
http://www.subs4u.gr
http://divxstation.com (σε διάφορες γλώσσες)
http://dvd.stuff.gr
http://titles.box.sk (σε διάφορες γλώσσες)
http://www.subdb.net (σε διάφορες γλώσσες)
http://www.divxsubtitles.net (σε διάφορες γλώσσες)


IV)... Προβολή υπότιτλων κατά την αναπαραγωγή (χωρίς ενσωμάτωση)

Το πιο απλό που μπορεί να γίνει είναι να κατεβάσετε το DirectVobSub από εδώ:
http://www.free-codecs.com/download/DirectVobSub.htm
και να το εγκαταστήσετε. Αν έχετε εγκαταστήσει κάποιο πακέτο codec’s όπως το K-lite είσαστε επίσης καλυμμένοι. Μετά ανοίγετε κανονικά το αρχείο βίντεο σας με player που υποστηρίζει DirectShow, όπως ο ενσωματωμένος στα windows και θα προβάλλονται συγχρόνως με την ταινία και οι υπότιτλοι.
Προσοχή όμως! Aυτό θα δουλέψει μόνο όταν έχετε αρχείο βίντεο όπως ένα .avi και όχι με ταινία σε dvd. Επιπλέον χρειάζεται το srt και το avi να βρίσκονται στον ίδιο φάκελο και να έχουν το ίδιο όνομα (πχ video.avi & video.srt). Στην περίπτωση dvd, πρέπει να ενσωματώσετε τους υπότιτλους σε αυτό, με κάποιο πρόγραμμα όπως το ConvertXtoDVD.


V)... Πως δουλεύουμε όταν έχουμε διαφορετικό αριθμό αρχείων υποτίτλων και αρχείων βίντεο.

Είναι η περίπτωση όπου έχουμε ένα αρχείο βίντεο και δύο ή περισσότερα αρχεία υποτίτλων ή δύο και πλέον αρχεία βίντεο και ένα αρχείο υποτίτλων. Η λύση στις περιπτώσεις αυτές είναι ανάλογη με το πρόβλημα. Είτε θα ενώσουμε τα ξεχωριστά αρχεία υποτίτλων, είτε θα σπάσουμε το ένα που θα υπάρχει, σε όσα κομμάτια χρειάζεται. Μετά από αυτό μπορούμε να κάνουμε τους ελέγχους και τις αλλαγές που πρέπει (ή θέλουμε) να γίνουν.

Ένωση αρχείων υποτίτλων:
Πηγαίνεις Tools --> Join subtitles... (ή πατάς Ctrl+J). Ανοίγει έτσι το πλαίσιο του join subtitles

και με κλικ στο Add επιλέγεις και προσθέτεις, με την σειρά που πρέπει να είναι, τους κομματιασμένους υπότιτλους που θες να ενώσεις. Αν η σειρά για κάποιο λόγο είναι λάθος, με κλικ και σύρσιμο, μπορείς να αλλάξεις θέση σε έναν υπότιτλο στη λίστα, μεταφέροντάς τον στη σωστή θέση.
Αν θέλουμε να φορτωθεί το ενωμένο αρχείο για έλεγχο και επεξεργασία αμέσως μετά την ένωση, τσεκάρουμε το load file after joining and saving, ενώ για να υπολογιστούν εκ νέου οι χρονισμοί του δεύτερου αρχείου υποτίτλων ώστε να βγει σωστά και ο χρονισμός του τελικού, ενιαίου αρχείου μας, πρέπει να τσεκάρουμε το recalculate time values.
Η διαδικασία ολοκληρώνεται με κλικ στο Join, οπότε και μας ζητείται το όνομα και η θέση αποθήκευσης του νέου, ενωμένου πλέον, αρχείου υποτίτλων της ταινίας μας.

Σπάσιμο αρχείου υποτίτλων:
Στην απλούστερη περίπτωση, θα έχουμε την ταινία μας χωρισμένη σε δύο αρχεία βίντεο οπότε θα θέλουμε να σπάσουμε και το ενιαίο αρχείο υποτίτλων μας σε δύο κομμάτια. Ξεκινάμε την αναπαραγωγή του πρώτου μας βίντεο και βλέπουμε μέχρι ποιον υπότιτλο δείχνει. Επιλέγουμε αυτόν τον υπότιτλο και πηγαίνουμε:
Tools --> Split subtitle… (ή πατάμε Ctrl+T). Εμφανίζεται το πλαίσιο του split subtitle με ανοικτή την καρτέλα “simple” και τσεκαρισμένο το selected item (είναι ο υπότιτλος που έχουμε επιλέξει – αυτός με τον οποίο τελειώνει το πρώτο βίντεο μας).

Βλέπετε ότι το SW έχει ήδη προτείνει όνομα για το κάθε αρχείο υπότιτλου που θα φτιαχτεί, φάκελο προορισμού και τον τύπο του αρχείου (subrip είναι τα .srt αρχεία). Τσεκάρουμε και το recalculate time values και με ένα κλικ στο split έχουμε τελειώσει. Στην οθόνη μας έχει παραμείνει το ενιαίο αρχείο. Τα κομμάτια που φτιάξαμε βρίσκονται στο “output directory” και από εκεί θα τα ανοίξουμε για τους ελέγχους μας.
Εναλλακτικά μπορούμε να επιλέξουμε το «σπάσιμο» να γίνει με Given time, τσεκάροντας την αντίστοιχη επιλογή και δίνοντας τον σχετικό χρόνο (που θα είναι η διάρκεια του βίντεο μας) ενώ υπάρχουν και άλλοι τρόποι που δεν θα χρησιμοποιήσουμε ποτέ.
Η διαδικασία δεν αλλάζει ουσιαστικά αν θέλουμε να σπάσουμε ένα αρχείο υποτίτλων σε περισσότερα κομμάτια. Μπορεί να γίνει όμως αρκετά περίπλοκη και μάλλον δεν αξίζει τον κόπο.

VI)... Ένωση / σπάσιμο / διαγραφή υποτίτλων (όχι αρχείων)
Μπορούμε να ενώσουμε δύο διαδοχικούς υπότιτλους σε έναν. Ο χρόνος λήξης του νέου υπότιτλου θα είναι τώρα ο χρόνος λήξης του δεύτερου από τους δύο υπότιτλους που ενώθηκαν. Αυτό γίνεται επιλέγοντας τους δύο προς ένωση υπότιτλους και πατώντας
edit --> subtitles --> combine (ή Ctrl+K). Για παράδειγμα οι:
26
00:06:18,200 --> 00:06:21,500
Γιατί τους αφήνεις να σου φέρονται έτσι;

27
00:06:21,680 --> 00:06:23,200
Να είσαι δυνατός.

…..με την ένωση θα γίνουν έτσι:
26
00:06:18,200 --> 00:06:23,200
Γιατί τους αφήνεις να σου φέρονται έτσι;
Να είσαι δυνατός.

Αντίστοιχα μπορούμε να σπάσουμε ένα υπότιτλο, επιλέγοντας ακριβώς πως θα γίνει η διάσπαση. Μαρκάρετε τον προς διάσπαση υπότιτλο και πηγαίνετε edit --> texts --> Divide lines… Στο παράθυρο που θα ανοίξει μπορείτε να κάνετε τις επιμέρους ρυθμίσεις, αποκοπή κειμένου, μεταφορά από το ένα τμήμα στο άλλο κλπ.

Αν θέλουμε να διαγράψουμε έναν υπότιτλο απλά τον επιλέγουμε και πατάμε Delete.


VII)... Έλεγχος σφαλμάτων σε αρχεία υποτίτλων:

Το SW έχει την δυνατότητα να κάνει έλεγχο για σφάλματα σε ένα αρχείο υποτίτλων. Το τι θα ελέγξει καθορίζεται από τις επιλογές μας. Οι επιλογές γίνονται στην καρτέλα “Check for”, από το μενού tools --> information & errors --> settings.

Προσωπικά στην καρτέλα "check for", έχω κρατήσει όλες τις επιλογές στα δύο πρώτα κομμάτια («lines without letters» εώς και «subtitles over two lines») και από το τρίτο κομμάτι τα "repeated subtitles", "- in subtitles with one line" και "unnecessary spaces".
Στην καρτέλα advanced δίνεις το μέγιστο/ελάχιστο χρόνο παραμονής ενός υπότιτλου (που θα ελεγχθεί με το too long/short durations) όπως και το μέγιστο μήκος μιας γραμμής υποτίτλων (πλήθος χαρακτήρων).

Ο έλεγχος ξεκινά πατώντας το F9.

Σημειώστε ότι αυτά καθορίζουν το τι θα σου δείξει σαν σφάλμα (βάζει κόκκινα και bold γράμματα στον υπότιτλο που βρίσκει λάθος), ο έλεγχος του SW (πατώντας το F9). Δεν αλλάζει τίποτα στον υπότιτλο. Μια στάση του δείκτη του mouse πάνω από ένα σφάλμα, σου λέει τι σφάλμα είναι αυτό.


IIX)... Επιδιόρθωση σφαλμάτων σε αρχεία υποτίτλων:

Αν εμπιστεύεστε το αυτόματο fix του SW μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε. Σε τι θα γίνει αυτόματα fix, καθορίζεται από τις επιλογές στην αντίστοιχη καρτέλα.
Με F11 διορθώνεται το σφάλμα του επιλεγμένου υπότιτλου και με F10 όλα τα σφάλματα (όσα είναι τσεκαρισμένα στην καρτέλα του fix) σε όλους τους υπότιτλους.

Στην πράξη είναι καλύτερα να κάνετε τις διορθώσεις ή κάποιες από αυτές, με το “χέρι” μετακινούμενοι από σφάλμα σε σφάλμα πατώντας F12. Θα έχετε καλύτερο έλεγχο έτσι, αφού μπορεί να διαφωνείτε με κάποια διόρθωση. Για παράδειγμα σε περίπτωση overlapping subtitles (όπου ο χρονισμός ενός υπότιτλου μπλέκει με τον χρονισμό του επόμενου) το SW προσαρμόζει τους χρόνους του δεύτερου υπότιτλου ενώ μπορεί διόρθωση να θέλει ο προηγούμενος.


IX)... Εξαγωγή υπότιτλων από ταινία DVD.

Τρέχουμε το subrip (SR για συντομία) και πηγαίνουμε file --> open Vob(s). Ανοίγει το παράθυρό του: What to do?
Πατάμε στο open IFO και ανοίγουμε το .ifo αρχείο που αντιστοιχεί στην ταινία μας. Είναι το μεγαλύτερο σε μέγεθος από όλα τα .ifo που θα υπάρχουν εκεί.

Επάνω, στο language stream, επιλέγουμε τον υπότιτλο που θέλουμε να εξάγουμε (πχ ο αγγλικός). Προσέχουμε να είναι τσεκαρισμένο το Autoselect matching VOBs. Αφού βεβαιωθούμε ότι τα πεδία στο last time code είναι όλα στο 0 και ότι είναι τσεκαρισμένο το «SubPictures to Text via OCR» είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε και πατάμε Start.
Πως δουλεύει το πρόγραμμα: η εξαγωγή βασίζεται σε οπτική αναγνώριση χαρακτήρων (optical character recognition = OCR). Δηλαδή το πρόγραμμα «διαβάζει» κάθε χαρακτήρα που υπάρχει σε ένα κείμενο υπότιτλου και μας ζητάει να δηλώσουμε ποιος είναι αυτός. Μετά πηγαίνει στον επόμενο χαρακτήρα που δεν αναγνωρίζει (χαρακτήρες που δηλώθηκαν ήδη, δεν τους ξαναρωτάει). Παράλληλα συγκρατεί και τον χρονισμό κάθε υπότιτλου.

Εδώ δηλώσαμε ότι ο χαρακτήρας που μας δείχνει είναι το h και πατώντας ΟΚ θα πάμε στο επόμενο. Αν ο χαρακτήρας είναι σε bold, italic ή με υπογράμμιση (ή έτσι θέλουμε εμείς να σημειωθεί), τσεκάρουμε το σχετικό κουτάκι δίπλα, πριν πατήσουμε το ΟΚ. Αν αμφιβάλουμε για την μορφοποίηση, καλύτερα να μην τσεκάρουμε κανένα κουτάκι. Σημειώστε επίσης ότι έναν χαρακτήρα με μορφοποίηση σε πχ italics, δεν θα τον αναγνωρίσει αν δεν τον έχει ξαναδεί, έστω και αν έχει «δει» τον ίδιο χαρακτήρα (χωρίς μορφοποίηση) πριν.
Όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία (παίρνει ~10 λεπτά) μπορούμε να σώσουμε το αρχείο υποτίτλων μας σαν subrip (.srt) πηγαίνοντας file --> save as
ή αν επιθυμούμε άλλο τύπο πχ MicroDvd (.sub) να τον επιλέξουμε πηγαίνοντας στο
output format --> set output format και κάνοντας τις σχετικές επιλογές (προσοχή στο FrameRate του .sub – να είναι ίδιο με τις ταινίας).

Η χρησιμότητα της όλης διαδικασίας, βρίσκεται στο ότι το εξαγόμενο αρχείο υποτίτλων έχει άψογο συγχρονισμό οπότε μπορούμε να προχωρήσουμε στην μετάφρασή του στην γλώσσα που μας ενδιαφέρει (ή να αντιγράψουμε το χρονισμό του σε αρχείο με ελληνικούς υπότιτλους).


X)... Μεταφράζοντας…

Εδώ ανοίγουμε το ξενόγλωσσο αρχείο μας με το SW και πατάμε Ctrl+U. Ανοίγει ένα δεύτερο τμήμα στο παράθυρο του SW που γράφει translation.

Πληκτρολογώντας στο κάτω δεξιά πλαίσιο του translation μεταφράζουμε ένα προς ένα κάθε υπότιτλο μέχρι τέλους. Προσοχή στο save. Mας ενδιαφέρει το μεταφρασμένο αρχείο οπότε επιλέγουμε:
File --> save --> translated (ή translated as) για να σώσουμε αυτό και όχι το αρχικό, ξενόγλωσσο.
Γενικά δεν είναι δύσκολη η μετάφραση μιας ταινίας. Η ομιλία είναι συνήθως απλή, χωρίς τεχνική ή επιστημονική ορολογία, οπότε λίγες γνώσεις και ένα απλό λεξικό αρκούν. Να θυμάστε όμως ότι τίποτα σχεδόν, δεν μεταφράζεται αυτολεξεί, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις που θα κάνετε μετάφραση «διαισθητική» βασιζόμενοι στο τι θέλει να πει ο ηθοποιός και όχι στο τι λέει πχ σε περίπτωση που λέει μια παροιμία ή εκφράσεις αργκό!
Επειδή όμως η διαδικασία της μετάφρασης είναι χρονοβόρα, μπορεί να θέλετε να δουλέψετε με το «ταπεινό» σημειωματάριο των windows.
Ανοίγετε σε ένα παράθυρο με το σημειωματάριο, το ελληνικό, κακοχρονισμένο, .srt και σε διπλανό παράθυρο το ξενόγλωσσο και αρχίζετε τα copy – paste κειμένου από το ελληνικό στο ξένο (αντικαθιστώντας το ξενόγλωσσο κείμενο). Είναι πιο γρήγορο από την πληκτρολόγηση κειμένου από το μηδέν, αλλά θέλει προσοχή μη σβήσετε κάτι που δεν πρέπει (όπως πχ τους χρονισμούς).


XI)... Συγχρονισμός:

Υποθέτουμε την ιδανική περίπτωση όπου έχουμε ένα αρχείο βίντεο και ένα αντίστοιχο, αρχείο υποτίτλων (αν δεν ισχύει αυτό... split ή join ανάλογα...).
Ανοίγουμε το Subtitle Workshop (SW για συντομία) και πατάμε:
File --> load subtitle… για να εισάγουμε τους υπότιτλους μας και
Movie --> open… για να ανοίξουμε το αρχείο της ταινίας μας. Αν πρόκειται για dvd, ανοίγουμε το πρώτο από τα «μεγάλα» .vob (συνήθως έχει μέγεθος ~1GB) και ξεκινάμε τους ελέγχους με αυτό. Δεν θα βγάλουμε γενικό συμπέρασμα αλλά είναι ασφαλές να υποθέσουμε ότι αν ο χρονισμός είναι λάθος απ’την αρχή θα είναι και στην συνέχεια, ενώ μπορούμε να δούμε και το είδος του σφάλματος.

Ξεκινάμε την αναπαραγωγή και παρατηρούμε αν υπότιτλοι και ομιλία είναι συγχρονισμένοι. Αν όλα ξεκινούν καλά, τσεκάρουμε σε επόμενο διάστημα κοκ.

α. Όλοι οι υπότιτλοι έχουν την ίδια χρονική μετατόπιση.
Ας υποθέσουμε ότι από την αρχή όλοι οι υπότιτλοι εμφανίζονται νωρίτερα (ή αργότερα) για συγκεκριμένο και σταθερό χρόνο. Πχ ο ηθοποιός πρωτο-μιλάει στο 00:00:25,725 ο σχετικός υπότιτλος εμφανίζεται στο 00:00:20,725 και αυτή η διαφορά (εμφάνιση 5sec νωρίτερα) είναι σταθερή σε όλους τους υπότιτλους. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να προσθέσουμε 5 δευτερόλεπτα χρόνο, σε όλους τους υπότιτλους.

Μέθοδος set delay:
Πατάμε Ctrl+D οπότε εμφανίζεται το πλαίσιο του Set delay. Eπιλέγουμε πρόσημο +, ανεβάζουμε τον χρόνο σε 5 δευτερόλεπτα (00:00:05,000), τσεκάρουμε το «for all the subtitles» ώστε η αλλαγή να γίνει σε κάθε υπότιτλο και πατάμε Apply.

Αν η εμφάνιση των υποτίτλων γινόταν αργότερα από την αντίστοιχη ομιλία, απλά θα αλλάζαμε το πρόσημο στο set Delay σε ( - ).

Μέθοδος απλής προσαρμογής (με τον πρώτο και τον τελευταίο διάλογο).
Ξεκινάς την ταινία μέχρι να φτάσεις στο σημείο που είναι να εμφανιστεί ο πρώτος υπότιτλος (πχ όταν αρχίζει να μιλά ο ηθοποιός) και πατάς pause. Σημειώνεις αυτή την χρονική στιγμή - την βλέπεις κάτω απ’την οθόνη προβολής, δεξιά. Είναι ο επάνω χρόνος – ο κάτω είναι η συνολική διάρκεια του βίντεο.
Έπειτα πηγαίνεις προς το τέλος της ταινίας και σημειώνεις την χρονική στιγμή που πρέπει να εμφανιστεί ο τελευταίος υπότιτλος στην ταινία.
Τέλος πηγαίνεις Edit --> Timings --> Adjust --> Adjust subtitles (ή πατάς Ctrl+B)
δίνεις στην καρτέλα simple, στα first spoken line και last spoken line τους αντίστοιχους χρόνους που έχεις σημειώσει πριν και πατάς το Adjust!

Φυσικά η “spoken line” δεν είναι απαραίτητο να είναι “spoken” = ομιλία δηλαδή. Απλά να είναι ένας υπαρκτός υπότιτλος, ο πρώτος ή ο τελευταίος.

β. Τμήματα υποτίτλων με διαφορετική χρονική μετατόπιση:
Εδώ ένα τμήμα υπότιτλων εμφανίζεται νωρίτερα και ένα άλλο αργότερα (ή πάλι νωρίτερα αλλά με άλλη χρονική μετατόπιση). Αυτό μπορεί να συμβεί πχ στην περίπτωση που το αρχείο υποτίτλων μας προέρχεται από συνένωση δύο αρχείων υποτίτλων.

Μέθοδος set delay:
Ο απλούστερος τρόπος διόρθωσης είναι πάλι με Ctrl+D, με την διαφορά ότι θα έχουν επιλεγεί από πριν οι συγκεκριμένοι υπότιτλοι (με την ίδιου τύπου, χρονική ανακολουθία) και στο πλαίσιο του Set delay θα επιλεγεί το «for selected subtitles».
Η επιλογή των ξεχωριστών υποτίτλων γίνεται με Ctrl+κλικ, σε καθένα από αυτούς που θέλουμε να «πειράξουμε».

Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία επιλέγοντας κάθε φορά το «σετ» των υπότιτλων που θέλουμε να φτιάξουμε και ρυθμίζοντας + ή – στο set delay, όπως και τον χρόνο διόρθωσης, ανάλογα με το πρόβλημα σε κάθε «σετ».

Μέθοδος προχωρημένης προσαρμογής (επιλογή πολλών σημείων συγχρονισμού)
Αυτή δουλεύει ως εξής:
Αρχικά, στην πρώτη ατάκα όπου δεν εμφανίζεται υπότιτλος εκεί που θα έπρεπε, πατάμε pause (ακριβώς τη στιγμή πχ που ο ήρωας θα ξεκινήσει να μιλάει). Επιλέγουμε τον υπότιτλο που πρέπει να εμφανίζεται τότε (θα είναι το 1ο σημείο συγχρονισμού). Πατάμε το τελευταίο κουμπάκι κάτω από την οθόνη αναπαραγωγής που έχει το σύμβολο S (=add subtitle/video synchronization point). Θα εμφανιστεί το παράθυρο του Adjust subtitles με ανοικτή την καρτέλα του advanced mode και θα περιέχει τον χρόνο που είχε ο υπότιτλος πριν, και εκείνον που θα πρέπει να πάρει για να εμφανίζεται συγχρονισμένα. Το σημείο συγχρονισμού πάντα είναι ο χρόνος εκκίνησης του υπότιτλου.

Επαναλαμβάνουμε την διαδικασία για μερικούς ακόμα υπότιτλους, όσους κρίνουμε ότι πρέπει να προσθέσουμε και πατάμε Adjust! Σημειώστε ότι το παράθυρο του Adjust subtitles είναι μεταφέρσιμο και μπορείς να επιλέγεις και άλλα σημεία συγχρονισμού χωρίς να σε εμποδίζει.
Επιπλέον υπάρχουν κάποιες επιλογές στο Adjust subtitles με σημαντικότερες αυτές κάτω από το: «If time is outside the points scope» που καθορίζουν το τι θα συμβεί στους υπότιτλους που βρίσκονται «έξω» από τους μαρκαρισμένους ως σημεία συγχρονισμού.
Το προεπιλεγμένο extrapolate έχει σαν αποτέλεσμα να προσαρμοστούν όλοι οι υπότιτλοι που υπάρχουν ακόμα και εκτός των υπότιτλων-σημείων συγχρονισμού, ανάλογα με τους χρόνους εκείνων, βάση ειδικών αλγορίθμων.
Το Return original time (no changes) θα έχει σαν συνέπεια να μην πειραχτούν οι υπότιτλοι έξω από τα σημεία συγχρονισμού. Αυτό είναι χρήσιμο αν θέλεις να φτιάξεις τους υπότιτλους πχ από τον 100 μέχρι και τον 200 χωρίς να πειράξεις τους υπόλοιπους.
Το Return displacement of neighbour point δουλεύει περίπου όπως το extrapolate (αλλάζει όλους τους υπότιτλους) αλλά με την διαφορά ότι θα χρησιμοποιηθεί όταν ο σωστός χρονισμός του επιλεγμένου υπότιτλου είναι πριν από το πρώτο σημείο συγχρονισμού (ή μετά το τελευταίο – εκτός ορίων δηλαδή). Πχ όταν θα έχεις σαν πρώτο σημείο συγχρονισμού, υπότιτλο που εμφανίζεται στο 00:00:20,500 ενώ πρέπει να εμφανίζεται στο 00:00:15,500. Αν δεν το χρησιμοποιήσεις στην περίπτωση αυτή και δουλέψεις με το extrapolate, θα πάρεις τρελούς χρόνους σαν αποτέλεσμα του adjust.

γ. Ο χρονισμός χάος!
Είναι η χειρότερη περίπτωση όπου όλοι οι υπότιτλοι έχουν ξεφύγει εντελώς, με πολλά μικρά κομμάτια να εμφανίζονται πριν την ώρα τους, άλλα να καθυστερούν, η χρονική διαφορά να είναι ασταθής και αυτό να επαναλαμβάνεται σε όλη την ταινία.
Οι καλύτερες λύσεις είναι:
1. να προσαρμόσουμε το αρχείο υποτίτλων μας, στα FPS της ταινίας μας. Αν δείτε ότι όλοι οι υπότιτλοι παρουσιάζουν αυξανόμενη χρονική απόκλιση π.χ. καθυστερούν και η καθυστέρηση είναι ασταθής και αυξανόμενης διάρκειας, είναι σχεδόν βέβαιο πως το αρχείο που έχετε κατεβάσει, έχει «παραχθεί» από ταινία διαφορετικών FPS (χαμηλότερων για το παράδειγμα πχ 25 FPS) σε σχέση με την «έκδοση» της ταινίας που έχετε (πχ 29,97 FPS). Το αντίστροφο θα συμβαίνει αν δείτε ότι οι υπότιτλοι «βιάζονται» με αυξανόμενη «βιασύνη». Συνήθως οι ταινίες είναι στα 25 (βίντεο .avi) ή στα 29,97 FPS (νεότερα dvd).
2. να αναζητήσουμε και να κατεβάσουμε άλλο αρχείο υποτίτλων που να ταιριάζει με την ταινία μας,
3. να χρησιμοποιήσουμε την προηγούμενη μέθοδο της προχωρημένης προσαρμογής, επιλέγοντας όσα περισσότερα σημεία συγχρονισμού μπορούμε. Θεωρητικά μπορούμε να διαλέξουμε κάθε υπότιτλο σαν σημείο συγχρονισμού και
4. να κατεβάσουμε ή να εξάγουμε ένα ξενόγλωσσο αρχείο υποτίτλων με σωστό χρονισμό. Αν η ταινία μας περιέχει άλλα αρχεία υποτίτλων, όπως σε ένα dvd, η εξαγωγή γίνεται με χρήση προγράμματος όπως το subrip. Έπειτα είτε θα ξεκινήσουμε μετάφραση, είτε θα αντιγράψουμε τον χρονισμό από το σωστά συγχρονισμένο ξενόγλωσσο αρχείο, στο ελληνικό.


XII)… FPS και Input FPS

Input FPS είναι τα FPS της ταινίας από την οποία φτιάχτηκε το αρχείο υποτίτλων μας. FPS είναι τα FPS της ταινίας για την οποία θα κάνεις τον έλεγχο – διόρθωση των υποτίτλων. Αυτά πρέπει να είναι ίδια. Αλλάζεις το FPS μόνο όταν πρέπει να μετατρέψεις ένα αρχείο υποτίτλων που φτιάχτηκε με ταινία διαφορετικών FPS από αυτήν που έχεις. Οι σχετικές επιλογές είναι αριστερά στο παράθυρο του SW. Πχ
Q: Πως μετατρέπω ένα 25 FPS, αρχείο υποτίτλων σε 29,97?
A: Βάζεις το "Input FPS" στο 25, φορτώνεις το αρχείο υποτίτλων και ρυθμίζεις το "FPS" σε 29,97.


XIII)... Αντιγραφή - προσαρμογή των χρόνων από άλλο αρχείο.

Είναι χρήσιμο όταν έχεις ένα αρχείο υποτίτλων με σωστά ελληνικά αλλά λάθος χρονισμό και ένα π.χ. ξενόγλωσσο, όπου ο χρονισμός είναι σωστός. Υπάρχουν δύο παραλλαγές:
1. Όταν το ξενόγλωσσο έχει ίδιους σε αριθμό και «περιεχόμενο» υπότιτλους, με το ελληνικό. Στην περίπτωση αυτή φορτώνεις το αρχείο με τα ελληνικά (τον λάθος χρονισμό) και πηγαίνεις: Edit --> timings --> Read timings from file.
Έτσι ανοίγει μενού απ’όπου επιλέγεις το αρχείο με τον σωστό χρονισμό, (που θέλεις να αντιγράψεις) και αυτό ήταν. Οι χρονισμοί του μεταφέρθηκαν στο ελληνικό αρχείο.
2. Αν τα δύο αρχεία έχουν διαφορετικό αριθμό υποτίτλων, αλλά ο πρώτος και ο τελευταίος ταιριάζουν, δηλαδή μεταφέρουν την ίδια ομιλία, τότε αφού έχεις ανοίξει το ελληνικό - ασυγχρόνιστο αρχείο, πηγαίνεις:
Edit --> timings --> Adjust --> Adjust to synchronized subtitles και ανοίγεις το συγχρονισμένο αρχείο.

Γενικές παρατηρήσεις:
1. Ο καλύτερος τρόπος για να έχετε συγχρονισμένο αρχείο από ταινία dvd είναι η εξαγωγή από το dvd ενός ενσωματωμένου υπότιτλου (με subrip) και η μετέπειτα μετάφρασή του.
2. Για να μην καταλήξει η οθόνη μας …βιβλίο, φροντίζουμε ο κάθε υπότιτλος να μην ξεπερνά τις δύο γραμμές (αν και μερικές φορές όπως στην έναρξη μιας ταινίας, όπου μπορεί να υπάρχουν εκτενή κείμενα, μας εξυπηρετεί να ανεβάζουμε τον αριθμό αυτό – όχι πάνω από 4 γραμμές πάντως),
3. Η χρονική διάρκεια κάθε υπότιτλου πρέπει να είναι «λογική», σε σχέση πάντα και με το κείμενο. Είναι παράλογο πχ να έχεις διάρκεια 6sec για υπότιτλο που περιέχει απλά και μόνο την λέξη «ναι» και εξίσου παράλογο να έχεις διάρκεια 700msec για υπότιτλο που περιέχει ένα «κατεβατό», αφού δεν θα προλάβεις έτσι να το διαβάσεις.
4. Ο α/α ή το πλήθος των υπότιτλων δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία. Μπορείτε να αλλάξετε το πλήθος, για παράδειγμα διαγράφοντας έναν υπότιτλο ή ενώνοντας δύο συνεχόμενους διαδοχικούς υπότιτλους χωρίς συνέπειες. Συνίσταται για παράδειγμα να διαγράφετε τους υπότιτλους όπου αναγράφεται ο «δημιουργός» τους (βρίσκεται στην αρχή ή στο τέλος συνήθως) για καλύτερο έλεγχο του συγχρονισμού.
5. Για τους απλούστερους ελέγχους – διορθώσεις δεν απαιτείται να παίζει το βίντεο με τον ενσωματωμένο player του SW. Μπορείτε πάντα να έχετε την ταινία να αναπαράγεται με τον player της Microsoft και να κάνετε έλεγχο συγχρονισμού πρόχειρα συγκρίνοντας τους χρόνους στο αρχείο των υποτίτλων και τον χρόνο που φαίνεται σε κάθε πρόγραμμα αναπαραγωγής. Έλεγχο (με το F9) και διορθώσεις (με το F11), μπορείτε και τώρα να κάνετε όπως και να δουλέψετε με την μέθοδο του set delay (Ctrl+D) – αλλά όχι και με τα σημεία συγχρονισμού.
6. Η περίπτωση του συγχρονισμού υπότιτλων όταν η ταινία είναι dvd, χρειάζεται ειδικό χειρισμό ακριβώς επειδή το SW δεν μπορεί να προβάλει ολόκληρη την ταινία (όλα τα vob μαζί). Αν έχετε τον ελληνικό υπότιτλο (λάθος χρονισμένο) και το dvd περιλαμβάνει και μία ξένη γλώσσα που, έστω και μερικώς, κατανοείτε, εξάγετε το σχετικό .srt (με το subrip) σημειώστε κάποια χαρακτηριστικά σημεία χρονισμού (οπωσδήποτε αρχικού/τελικού υπότιτλου και άλλων 2-3 ενδιάμεσων σημείων), φορτώστε το ελληνικό .srt στο SW και βάλτε σαν movie το πρώτο μεγάλο .vob. Σταματήστε την αναπαραγωγή, επιλέξτε τον αρχικό υπότιτλο και πατώντας το S, εισάγετε τον σωστό χρόνο με τριπλό κλικ μέσα στο σχετικό κουτάκι του new time (από τα σημεία χρονισμού που έχετε σημειώσει πριν). Πηγαίντε στο επόμενο υπότιτλο που έχετε σημειώσει και κάντε τα ίδια. Συνεχίστε με τους υπόλοιπους που έχετε σημειώσει, μέχρι τον τελικό. Κλικ στο Adjust (θυμίζω ότι το παράθυρο του adjust είναι μεταφέρσιμο, θα το τραβάτε σε μια άκρη να μην σας ενοχλεί και όταν επιλέγετε τον υπότιτλο που θέλετε ως σημείο συγχρονισμού, θα πατάτε το S από τα κουμπάκια του προγράμματος) και είμαστε ΟΚ.

Υπηρεσίες των Windows XP

ι περισσότερες υπηρεσίες (services) των Windows XP, είναι κατά το default setup του λειτουργικού ανοικτές (είτε ως "αυτόματες είτε ως "μη αυτόματες"), έτσι ώστε να μην οδηγήσουν σε προβλήματα οποιαδήποτε απαίτηση κάθε χρήστη.
Γνωρίζοντάς τες, θα μπορούμε να απενεργοποιούμε όσες πραγματικά δεν πρόκειται ποτέ να χρειαστούμε, απελευθερώνοντας σεβαστή ποσότητα πόρων από το σύστημά μας.

Από δω και κάτω οι αναφορές θα έχουν να κάνουν με την αγγλική έκδοση, ενώ στις παρενθέσεις θα αναφέρεται η αντιστοιχία της ελληνικής.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πως μπαίνω στις υπηρεσίες;
Πηγαίνοντας Start (Έναρξη) / Run (Εκτέλεση), γράφοντας services.msc και πατώντας enter
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πως αλλάζω τον τύπο εκκίνησης κάθε υπηρεσίας;
Κάνοντας δεξί κλικ στο όνομα αυτής, επιλέγοντας properties (ιδιότητες), και επιλέγοντας το αντίστοιχο σημείο απ το startup type (τύπος εκκίνησης). Οι τιμές είναι τρεις: Automatic (Αυτόματη), Manual (Μη Αυτόματη) και Disabled (Απενεργοποίηση).
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΑΠΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΘΟΥΝ (ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε χρήστη)


-Alerter (Υπηρεσία ειδοποίησης)
Αν δεν ανήκετε σε κάποιο δίκτυο και δεν παίρνετε ούτως ή άλλως ειδοποιήσεις από τον διαχειριστή, μπορείτε να προβείτε στην απενεργοποίησή της

-Automatic Updates (Αυτόματες ενημερώσεις)
Δεν ενδείκνυται να είναι στο αυτόματο για όσους αρκούνται να αναβαθμίζουν χειροκίνητα τα WinXP τους με τα τελευταία critical updates και security patches, ή για αυτούς που αρκούνται με το Autopatcher που εκδίδεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσης δεν βοηθάει κανένα χρήστη με pstn σύνδεση (που να κατεβάσεις τον τεράστιο όγκο security updates).
Σημ: είναι μια λύση για να γλυτώσετε και από το ενοχλητικό WGA, αν βέβαια το θεωρείτε ενοχλητικό...

-Clipbook (Πρόχειρες σελίδες)
Υπηρεσία που με την εγκατάσταση του SP2 από manual γίνεται disabled

-Error Reporting Service (Υπηρεσία αναφοράς σφαλμάτων)
Η ίδια η Micro$oft έχει πάρει πάμπολες τέτοιες αναφορές. Δεν χρειάζεται και τη δική σας.

-FastUser Switching Compatibility (Συμβατότητα FastUser Switching)
Σας χρειάζεται και είναι βολική όταν σε ένα pc μπαίνουν πολλοί χρήστες. Αν είστε ο μόνος κάτοχός του, αυτή η υπηρεσία μπορεί να πάει από κει που ρθε.

-Fax και Print Spooler (Fax και Ουρά εκτύπωσης)
Αν στέλνετε φαξ μέσω του μόντεμ σας, ή έχετε εκτυπωτή αυτές οι δύο υπηρεσίες που πάνε πακέτο σας χρειάζονται οπωσδήποτε. (Αν κλείσει η print spooler κλείνει και η άλλη). Αν τίποτα απ τα δύο δεν σας ενδιαφέρει, ασφαλώς και μπορείτε να τις κλείσετε.

-Human Interface Devices (HID Input Service)
Σχετίζεται με την ομαλή λειτουργία κάποιων συσκευών που ούτε η ίδια η Micro$oft δεν γνωρίζει (όχι δεν είναι τα γνωστά περιφερειακά που ξέρουμε, ούτε τα mp3players, usb sticks κλπ)

-IMAPI CD-Burning COM (Υπηρεσία IMAPI CD Burning COM)
Εάν χρησιμοποιείτε τη λειτουργία εγγραφής cd μέσω των tasks του windows explorer, αυτή η υπηρεσία είναι για σας. Ειδάλλως μπορείτε να την κλείσετε. Δεν απενεργοποιούνται οι ιδιότητες εγγραφής που γίνονται μέσω άλλων προγραμμάτων.

-Indexing Service (Υπηρεσία ευρετηρίου)
Ναι καλά διαβάσατε, είναι η γνωστή υπηρεσία η οποία βελτιώνει τις ταχύτητες αναζήτησης όταν ψάχνουμε για κάποιο αρχείο/φάκελο με τ όνομά του. Καταναλώνει μεγάλους πόρους όμως ακόμα και όταν δεν την χρησιμοποιείτε. Για κάποιον που δεν χάνει τόσο εύκολα τα αρχεία του και δεν πολυχρησιμοποιεί το search των windows, αυτή η υπηρεσία είναι άχρηστη. (Απενεργοποιώντας αυτή την υπηρεσία δεν απενεργοποιείται η Αναζήτηση στα Windows).

-Machine Debug Manager
Όσοι δεν χρησιμοποιούν το Visual Studio και δεν είναι developers να ασχολούνται με το debuging εφαρμογών, καλύτερα να απενεργοποιήσουν την υπηρεσία αυτή. Στο δικό μου pc είχε την ευθύνη για πολλά κολλήματα που διορθώθηκαν ως δια μαγείας με την απενεργοποίησή της. Μάλιστα η ίδια η MS προτρέπει να κάνετε το ίδιο! Με τη συγκατάβαση λοιπόν και της μαμάς...

-Messenger (Υπηρεσία μηνυμάτων)
Εξ ορισμού disabled με την εγκατάσταση του SP2. Σχετίζεται με μηνύματα στο τοπικό δίκτυο και όχι με τον Windows Live Messenger.

-MS Software Shadow Copy Provider Service
Για όσους χρησιμοποιούν το Microsoft Backup Utility είναι χρήσιμη. Για τους άλλους...

-NetMeeting Remote Desktop Sharing
Για τους περισσότερους που δεν χρησιμοποιούν το NetMeeting αυτή η υπηρεσία είναι άχρηστη εντελώς.

-Network DDE & Network DDE DSM
Εξ ορισμού απενεργοποιημένες με την εγκατάσταση του SP2

-NT LM Security Support Provider (Υπηρεσία παροχής υποστήριξης ασφάλειας LM NT)
Απαραίτητη μόνο για όσους χρησιμοποιούν την Telnet υπηρεσία (ξέρουν αυτοί), η οποία Telnet είναι και απενεργοποιημένη εξ ορισμού με την εγκατάσταση του SP2. Απενεργοποιήστε τη όλοι οι υπόλοιποι.

-Performance Logs and Alerts (Αρχεία καταγραφής επιδόσεων & ειδοποιήσεις)
Καταγράφει τις επιδόσεις του υπολογιστή και του δικτύου. Παραμένει στο manual και δεν καταναλώνει ιδιαίτερα πόρους. Αν δεν σας ενδιαφέρουν αυτά, απενεργοποιήστε την.

-Portable Media Serial Number (Υπηρεσία αριθμού σειράς φορητού στοιχείου πολυμέσων)
Αν σταματήσει η υπηρεσία αυτή δεν θα γίνεται downloading απ το player στο pc, κομματιών τα οποία έχουν κλείδωμα DRM. Κατά τ άλλα...

-Remote Desktop Help Session Manager (Υπηρεσία περιόδου λειτουργίας της βοήθειας απομακρυσμένης επιφάνειας εργασίας)
Αν δεν είστε remote user, και το να μπείτε στο pc σας από κάπου αλλού δεν σας καίει ιδιαίτερα, κλείστε την τελείως.

-Remote Registry (Απομακρυσμένο Μητρώο)
Ομοίως με παραπάνω και χειρότερα ακόμα! Αν δεν σας συναρπάζει να μπαίνετε στο pc σας από αλλού και να πειράζετε τη registry κλείστε αυτή την υπηρεσία όσο είναι καιρός!

-Removable Storage (Αφαιρούμενα μέσα αποθήκευσης)
Απαραίτητη ως manual σε όσους διαθέτουν Zip Drives, Tape Drives, Graphic Pens κλπ.

-Routing and Remote Access (Δρομολόγηση & απομακρυσμένη πρόσβαση)
Επιτρέπει την dial in πρόσβαση στον υπολογιστή όταν αυτός βρίσκεται σε LAN ή WAN δίκτυα. Εξ ορισμού disabled με το SP2.

-Secondary Logon (Δευτερεύουσα σύνδεση)
Η ίδια η MS περιγράφει: " Enables starting processes under alternate credentials"
που σημαίνει οτι ένας απλός (μη administrator χρήστης), μπορεί μέσω του "Run as.." (Εκτέλεση ως...) να τρέξει εκτελέσιμα αρχεία που κατά κανόνα δεν έχει το δικαίωμα να τρέξει. Δε σφάξανε...

-Security Center (Κέντρο Ασφαλείας)
Εχμ...εδώ γίνεται η μάχη...Λοιπόν. Προσωπικά μιας και χρησιμοποιώ άλλα προγράμματα προστασίας, το έχω απενεργοποιήσει. Όσοι αρκούνται στο ενσωματωμένο Antivirus - Firewall εγώ πάω πάσο.

-Server (Διακομιστής)
Υποστηρίζει την κοινή χρήση αρχείων και εκτυπωτών σε τοπικό δίκτυο (file and print share)

-Smart Card
Χειρίζεται τις smart cards που έχετε. Αν δεν έχετε δώστε σ αυτή την υπηρεσία τη δυνατότητα να μην χειρίζεται τίποτα!

-SSDP Discovery Service (Υπηρεσία εντοπισμού SSDP)
Χειρίζεται τις UPnP συσκευές ενός δικτύου (ποιές;;;). Δεν γνωρίζω περισσότερα, είναι εξ ορισμού disabled με την εγκατάσταση του SP2.

-System Restore Service (Υπηρεσία επαναφοράς συστήματος)
ΠΟΛΥ ΧΡΗΣΙΜΗ υπηρεσία. ΟΜΩΣ. Πολλοί χρήστες δουλεύουν προγράμματα image όπως το Norton Ghost, φτιάχνουν ένα image του δίσκου τους και όταν χρειαστεί το επαναφέρουν. Αυτοί λοιπόν οι χρήστες πιθανότατα δεν την θέλουν αυτή την υπηρεσία. Η απενεργοποίηση αυτής της υπηρεσίας, αυξάνει δραματικά τον ελεύθερο χώρο στο σκληρό δίσκο. Όσοι δεν γνωρίζουν να πέρνουν back up με image και την κλείσουν, σε πιθανό crash θα τρέχουν και δεν θα φτάνουν!

-Task Scheduler (Χρονοδιάγραμμα εργασιών)
Απαραίτητη για αυτούς που θέτουν κάθε λογής πρόγραμμα να τρέχει σε συγκεκριμένο χρόνο όταν λείπουν απ τον υπολογιστή τους (schedules). Αν δεν ενδιαφέρεται κάποιος για αυτό μπορεί να την κλείσει την υπηρεσία.

-Telnet
Υπηρεσία που κατηγορήθηκε για θέματα ασφαλείας, απενεργοποιείται με την εγκατάσταση του SP2.

-Terminal Services (Υπηρεσία τερματικού)
Εαν χρησιμοπιείτε προγράμματα remote desktop (όπως πχ το VNC), αλλά και όσοι χρησιμοποιούν την FastUser Switching Compatibility (Συμβατότητα FastUser Switching) που έχει περιγραφεί παραπάνω σας χρειάζεται και αφήστε τη ως manual.

-Themes (Θέματα)
Ακριβώς αυτό που λέει. Αν την κλείσετε δεν πρόκειται ποτέ να δείτε θέματα στα Windows παρά μόνο το Windows Classic Style. Αν δεν σας συγκινούν τα γραφικά και θέλετε την απόλυτη ταχύτητα, αυτή η υπηρεσία προσφέρεται για απενεργοποίηση. (Δεν είναι τυχαίο που στα 2003 Server είναι εξ ορισμού απενεργοποιημένη).

-Uninterruptible Power Supply (Αδιάλειπτη παροχή ενέργειας)
Χρησιμότατη για το UPS σας. Αν έχετε,...αν όχι, δεν σας χρειάζεται.

-Universal Plug and Play Device Host (Κεντρικός υπολογιστής συσκευών τοποθέτησης & άμεσης λειτουργίας)
Σχετίζεται άμεσα με την SSDP Discovery Service (Υπηρεσία εντοπισμού SSDP). Οι συσκευές Universal Plug & Play δεν έχουν σχέση με τις γνωστές Plug n play.

-Volume Shadow Copy Provider (Σκιώδες αντίγραφο τόμου)
Άλλη μια υπηρεσία που σχετίζεται με το Microsoft Backup Utility. Όσοι δεν το χρησιμοποιούν μπορούν να την απενεργοποιήσουν.

-Windows Firewall/Internet Connection Sharing (Τείχος Προστασίας / Κοινόχρηστη Σύνδεση Στο Ίντερνετ)
Η πιο αμφιλεγόμενη υπηρεσία. Όσοι χρησιμοποιούν την κοινόχρηστη σύνδεση σε 2 ή και παραπάνω pc τους δεν πρέπει να την πειράξουν. Το αμφιλεγόμενο είναι αλλού. Σε αυτούς που έχουν έναν υπολογιστή. Πολλοί υποστηρίζουν οτι και κάποιο firewall άλλης εταιρείας να έχεις εγκατεστημένο, θα πρέπει να την αφήσεις ανοικτή αυτή την υπηρεσία. Εγώ προσωπικά είμαι με τους...άλλους οι οποίοι την έχουν απενεργοποιήσει. Το pc τα πάει περίφημα και χωρίς αυτή!

-Windows Image Acquisition (Λήψη εικόνας Windows)
Αν τυγχάνει να μην έχετε ούτε κάμερα ούτε σκάνερ, μπορείτε να την απενεργοποιήσετε. Ειδάλλως αφήστε την ως έχει.

-Wireless Zero Configuration (Αρχική ρύθμιση παραμέτρων ασύρματης επικοινωνίας)
Χρησιμότατη στο στήσιμο ασύρματων δικτύων. Τι; Δεν έχετε ασύρματο δίκτυο και ούτε πρόκειται να βάλετε; Disable it!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΑΠΟ AUTOMATIC ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΠΟΥΝ MANUAL


-Background Intelligent Transfer Service (Υπηρεσία έξυπνης μεταφοράς στο παρασκήνιο)
Βοηθά στο resume των αυτόματων ενημερώσεων των Windows, σε περίπτωση που αυτές για κάποιο λόγο διακοπούν. Γι αυτούς που δεν θέλουν να έχουν automatic το Windows Updates, η υπηρεσία μπορέι να μπει άνετα ως manual.

-Help and Support (Βοήθεια και υποστήριξη)
Είναι ο κλασσικός helper των Windows (Start/Help and support), και manual να μπει δεν υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά για όσους τον βρίσκουν και ολίγον τρισάθλιο μπορεί να απενεργοποιηθεί. Φυσικά μετά δεν θα τρέχει καθόλου έτσι;

-IPSEC Services (Υπηρεσία IPSEC)
H περιγραφή της MS αναφέρει: Manages IP security policy and starts the ISAKMP/Oakley (IKE) and the IP security driver. Με manual mode δεν έχω συναντήσει κάποιο πρόβλημα.

-TCP/IP NetBIOS Helper (Πρόγραμμα βοήθειας TCP/IP NetBios)
Η υπηρεσία προσφέρει κάτι που τείνει να εξαφανιστεί στα σημερινά δίκτυα.

-Windows Time (Υπηρεσία ώρας των Windows)
Εδώ γελάμε. Δηλαδή και τι δεν κάνει η MS να φάει το bandwidth. Με το που συνδεθώ στο διαδίκτυο, αμέσως να τρέξουν τα Windows να συγχρονίσουν το ρολογάκι μου. Δηλαδή αυτό το καημένο ρολογάκι δεν συγχρονίζεται από τη μητρική; Ναι θα μου πεις, αλλά άμα τελειώσει η μπαταρία; Τότε δεν θα ανοίγει καν ο υπολογιστής! Στο ρολόι θα κολλήσουμε;


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΙΣ ΠΕΙΡΑΞΕΤΕ


-Computer Browser (Αναζήτηση υπολογιστή)
Ανανεώνει και βρίσκει τους υπόλοιπους υπολογιστές σε ένα δίκτυο. Αν δεν υπάρχει δίκτυο δεν είναι απαραίτητη η απενεργοποίησή της μιας και σταματάει μόνη της η υπηρεσία και δεν επιβαρύνει το σύστημα

-COM+ Event System (Σύστημα συμβάντων COM+)
Η υπηρεσία εξαρτά την System Event Notification (Ειδοποίηση συμβάντων συστήματος). Αν κλείσει η μια κλείνει και η άλλη. Αφήστε την ως έχει καλύτερα.

-Cryptographic Services (Υπηρεσία κρυπτογράφησης)
Η υπηρεσία αυτή έχει να κάνει με την επιβεβαίωση των υπογραφών των αρχείων των Windows. Ένα κλασικό παράδειγμα που όλοι έχουμε δει να δουλεύει αυτή η υπηρεσία είναι η ενημέρωση που πέρνουμε κατά τη διαδικασία εγκατάστασης non digitally signed drivers. Δική μου εκτίμηση είναι να παραμείνει στο αυτόματο.

-DCOM Server Process Launcher (Εκκινητής διεργασίας DCOM)
Χωρίς ιδιαίτερες συστάσεις, απλώς απαραίτητος.

-DHCP Client (Πρόγραμμα πελάτης DHCP)
Με αυτή την υπηρεσία ο υπολογιστής σας παίρνει την ΙΡ για να συνδεθεί στο internet. No comments.

-Event Log (Καταγραφή συμβάντων)
Και να θέλατε δεν σταματάει. Άκρως πολύτιμη υπηρεσία, καταγράφει το οτιδήποτε συμβεί στον υπολογιστή σας και το αναφέρει συνήθως μέσω κωδικοποιημένων errors (events), Αυτά θα τα βρείτε στο Control Panel (Πίνακας Ελέγχου) / Administrative Tools (Εργαλεία Διαχείρησης) / Event Viewer

-HTTP SSL
Νέα υπηρεσία η οποία προστίθεται με την εγκατάσταση του SP2. Προσθέτει ασφάλεια για ιστοσελίδες που ήδη χρησιμοποιούν https όπως είναι σελίδες τραπεζών κλπ. Η υπηρεσία εγκαθίσταται ως manual, και δεν υπάρχει κανένας λόγος να την πειράξετε.

-Logical Disk Manager (Διαχείρηση λογικού δίσκου)
Ενημερώνει για νέους σκληρούς δίσκους αλλά και για την κατάσταση των υπάρχοντων.

-Network Connections (Συνδέσεις δικτύου)
Βασικότατη για dial-up συνδέσεις. Κοντρολάρει γενικότερα τη σύνδεση του Η/Υ με το δίκτυο οπότε ούτε οι χρήστες dsl θα πρέπει να την απενεργοποιήσουν.

-Plug and Play (Τοποθέτηση & άμεση λειτουργία)
Αν την κλείσετε δεν πρόκειται ποτέ ο υπολογιστής σας να βρει καμία usb συσκευή

-Remote Access Connection Manager (Διαχείρηση σύνδεσης απομακρυσμένης πρόσβασης)
Η περιγραφή της MS είναι λιτή και κατανοητή. Δημιουργεί μια νέα σύνδεση δικτύου. Don't touch it!!

-Remote Procedure Call (Κλήση απομακρυσμένης διαδικασίας)
Η σημαντικότερη όλων. Δεν μπορείτε να τη σταματήσετε (SP2). Ένα σωρό υπηρεσίες εξαρτώνται απ αυτήν. Ο blaster που είχε βγει πριν χρόνια, χτυπούσε τη συγκεκριμένη υπηρεσία (κάτι ήξερε). Αυτό που μπορείτε να κάνετε όμως είναι το εξής:
Κάντε δεξί κλικ properties (ιδιότητες) και πηγαίνετε στην δεύτερη καρτέλα recovery. Αλλάξτε όλες τις επιλογές "restart service" σε "take no action" (ήταν το κλασσικό tip όταν πρωτοχτύπησε ο blaster).

-Shell Hardware Detection (Αναζήτηση υλικού από το κέλυφος)
Άμεσα συνδεόμενη με το autoplay των cd-roms, dvd-roms

-System Event Notification (Ειδοποίηση συμβάντων συστήματος)
Μπορεί να μην τη χρησιμοποιούν τόσο τα windows όσο άλλα προγράμματα. Αφήστε την ως έχει.

-Telephony (Τηλεφωνία)
Διαχειρίζεται τη σύνδεσή σας με το Internet. Don't touch it!

-Windows Audio (Ήχος των Windows)
No comments please...

-Windows Installer
Χρησιμεύει για να εγκαθίστανται προγράμματα που χρησιμοποιούν αρχεία .msi αφήστε την ως έχει.

-Windows Management Instrumentation ('Οργανα διαχείρησης των Windows)
Αν θέλετε να κάνετε έναν υπολογιστή να μη δουλεύει απενεργοποιήστε τη!

-Windows Management Instrumentation Driver Extensions (Επεκτάσεις προγρ. οδήγησης οργάνων διαχείρησης Windows)
Ελέγχει και διαχειρίζεται τους οδηγούς (drivers) των συσκευών. Το αξιοπερίεργο είναι πως δεν υπάρχει αυτή η υπηρεσία στα Windows XP Home.

-Workstation (Σταθμός Εργασίας)
Απαραίτητη υπηρεσία καθώς εξαρτώνται πολλές απ αυτήν. Αφήστε την ως έχει στο αυτόματο.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Αυτά τα...ολίγα ως τώρα, θυμηθείτε, θα συναντήσετε περισσότερες υπηρεσίες όταν ανοίξετε το services.msc
Όσες δεν έχουν αναφερθεί παραπάνω και είναι ως Αυτόματες, μην τις πειράξετε!
Επίσης πολλά προγράμματα προσθέτουν εκεί μέσα και δικές τους υπηρεσίες. Χαρακτηριστικά είναι όλα τα antivirus, το Adobe Photoshop CS2 (Adobe LM Service), πολλές εκδόσεις του AutoCad, πολλά προγράμματα ftp servers, το Diskeeper, το Perfect Disk, το πακέτο drivers της NVidia, πολλές εκδόσεις του MS Office, το Spyware Doctor, προγράμματα backup, και για τελευταίο άφησα τον Windows Live Messenger o οποίος μου άφησε την "Υπηρεσία κοινής χρήσης USN Journal Reader του Messenger" η οποία "έφαγε πόρτα"
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Υπόψην οτι για να πιάσουν οι αλλαγές που κάνετε χρειάζεται οπωσδήποτε επανεκκίνηση του συστήματος.


Σημ: Η απενεργοποίηση συγκεκριμένων υπηρεσιών, μπορεί να επιφέρει άσχημα αποτελέσματα στην σταθερότητα του υπολογιστή σας, δεν ευθύνομαι για κανένα από αυτά.